«Είμαστε οι Εννέα. Είμαστε η ίδια η συνείδηση του σύμπαντος, παρούσα στην αρχή του χρόνου και παρούσα τώρα μαζί σας. Η αποστολή μας είναι να καθοδηγήσουμε την εξέλιξη της ανθρώπινης σκέψης πέρα από τα όρια της ύλης.»
Για να κατανοήσει κανείς τη γέννηση και την εξέλιξη του Συμβουλίου των Εννέα, είναι απαραίτητο να αναλύσει προσεκτικά το προφίλ του δημιουργού αυτού του συναρπαστικού φαινομένου. Ο Dr. Andrija Puharich δεν ήταν σε καμία περίπτωση ένας απλός περιθωριακός γκουρού, αλλά ένας εξαιρετικά ευφυής επιστήμονας που διέθετε ισχυρό και αναγνωρισμένο ακαδημαϊκό υπόβαθρο [Picknett & Prince]. Αποφοίτησε από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Northwestern το 1947 και γρήγορα διακρίθηκε ως πρωτοπόρος ιατρικός εφευρέτης, κατέχοντας ενεργά πάνω από πενήντα διπλώματα ευρεσιτεχνίας [Puharich 1959]. Μεταξύ των πιο διάσημων και ευρηματικών κατασκευών του ήταν ένα μικροσκοπικό ακουστικό σύστημα που τοποθετούνταν διακριτικά στα δόντια, ικανό να μεταδίδει τον ήχο απευθείας μέσω της οστικής αγωγιμότητας της γνάθου.
Ωστόσο, η παραδοσιακή και συμβατική ιατρική αποδείχθηκε γρήγορα ανεπαρκής για να κορέσει την ακόρεστη περιέργειά του. Ο Puharich είχε αναπτύξει μια βαθιά εμμονή με τα απώτερα όρια της ανθρώπινης συνείδησης, την τηλεπάθεια, την τηλεκίνηση και τις δυνατότητες αλληλεπίδρασης του ανθρώπινου εγκεφάλου με σύνθετα ηλεκτρομαγνητικά πεδία [Puharich 1974]. Αυτή ακριβώς η διπλή του υπόσταση τον μετέτρεψε σταδιακά σε μια από τις πιο αμφιλεγόμενες προσωπικότητες της εποχής του. Από τη μία πλευρά, η επίσημη επιστημονική του καριέρα εδραιωνόταν σε αναγνωρισμένα πτυχία και πατέντες προηγμένης τεχνολογίας, ενώ από την άλλη, η αδιάκοπη μεταφυσική του αναζήτηση τον ώθησε σε πρωτοφανή πειράματα τηλεπάθειας, συστηματική χρήση παραισθησιογόνων ουσιών και τελικά στην ίδρυση του διαβόητου Lab Nine [Picknett & Prince]. Αυτή η εσωτερική αντίφαση τον κατέστησε την ιδανική γέφυρα επαφής ανάμεσα στον ψυχρό ορθολογισμό της μεταπολεμικής Αμερικής και τον αναδυόμενο μυστικισμό της Νέας Εποχής.
Η πορεία αυτή πήρε επίσημη μορφή το 1948, όταν ο Puharich ίδρυσε το Round Table Foundation στο γραφικό Glen Cove του Μέιν [Picknett & Prince]. Το εργαστήριο αυτό δεν βασιζόταν σε κρατικές επιχορηγήσεις, αλλά στη γενναιόδωρη χρηματοδότηση και τις εισφορές μερικών από τις πλουσιότερες και ισχυρότερες οικογένειες της αμερικανικής ελίτ, οι οποίες γοητεύονταν από τις πρωτοποριακές ψυχικές έρευνες. Σημαντικοί υποστηρικτές αυτής της προσπάθειας υπήρξαν εξέχοντα μέλη της αριστοκρατικής οικογένειας Astor, καθώς και ο πανίσχυρος Καναδός μεγιστάνας της ποτοποιίας Bronfman, οι οποίοι αναζητούσαν αγωνιωδώς επιστημονικές απαντήσεις πίσω από τα ανεξήγητα μεταφυσικά φαινόμενα. Σε αυτό το περιβάλλον, ο Puharich προσπάθησε να εφαρμόσει μια αυστηρά εργαστηριακή και μεθοδική προσέγγιση στα πνευματιστικά φαινόμενα.
Η ιστορία του Συμβουλίου των Εννέα άρχισε να γράφεται επίσημα την παραμονή της Πρωτοχρονιάς, στις 31 Δεκεμβρίου 1952 [Picknett & Prince]. Την ημέρα εκείνη, επίσημος καλεσμένος στο εργαστήριο ήταν ο Dr. D.G. Vinod, ένας διακεκριμένος Ινδός λόγιος, φιλόσοφος και ικανός πνευματιστής. Ο Puharich υπέβαλε τον Vinod σε βαθιά επαγωγική ύπνωση μέσα σε απόλυτα ελεγχόμενες εργαστηριακές συνθήκες. Κατά τη διάρκεια αυτής της βαθιάς έκστασης, η φωνή του Vinod μεταμορφώθηκε δραματικά. Μια άγνωστη οντότητα άρχισε να αρθρώνει λόγο μέσω του Ινδού σοφού, συστήνοντας τον εαυτό της στο ακροατήριο με το όνομα Tom.
Ο Tom δεν εμφανίστηκε ως ένα τυχαίο ή μεμονωμένο πνεύμα, αλλά ως ο επίσημος και εξουσιοδοτημένος εκπρόσωπος μιας ανώτερης κοσμικής ιεραρχίας, γνωστής ως το Συμβούλιο των Εννέα [Schlemmer]. Το μήνυμά του ήταν απόλυτα σαφές και συνάμα συγκλονιστικό για όσους παρευρίσκονταν: οι Εννέα δεν ήταν θεότητες με τη θρησκευτική έννοια, αλλά οι αρχέγονες συμπαντικές αρχές, η ίδια η καθαρή ενέργεια και νοημοσύνη που στερείται υλικού σώματος. Η οντότητα ισχυρίστηκε ότι οι Εννέα επιβλέπουν στενά την ανθρώπινη εξέλιξη από τα ξημερώματα του πολιτισμού, έχοντας καθοδηγήσει στρατηγικά την Αρχαία Αίγυπτο, όπου είχαν λατρευτεί ως η Μεγάλη Εννεάδα της Ηλιούπολης, καθώς και τη Σουμερία και τη χαμένη ήπειρο της Ατλαντίδας [Schlemmer].
Αρνούμενος να αντιμετωπίσει αυτή την πρωτόγνωρη επαφή ως μια απλή θρησκευτική ή μεταφυσική εμπειρία, ο Puharich επιδίωξε να αποδείξει επιστημονικά ότι η επικοινωνία με τους Εννέα υπακούετο σε φυσικούς και βιολογικούς νόμους που η σύγχρονη επιστήμη δεν είχε ακόμη καταφέρει να αποκωδικοποιήσει. Για να πετύχει αυτόν τον στόχο, ανέπτυξε μια εξαιρετικά εξεζητημένη μεθοδολογία που στηριζόταν σε δύο βασικούς πυλώνες: την απόλυτη ηλεκτρομαγνητική απομόνωση και τη στοχευμένη χημική ενεργοποίηση.
Στο πεδίο της ηλεκτρομαγνητικής απομόνωσης, ο Puharich πίστευε ακράδαντα ότι τα γήινα ραδιοκύματα, οι εκπομπές της τηλεόρασης και το φυσικό ηλεκτρομαγνητικό υπόβαθρο του πλανήτη λειτουργούσαν ως παρεμβολές που εμπόδιζαν την καθαρή λήψη [Puharich 1974]. Έτσι, κατασκεύασε έναν ειδικό, διπλό κλωβό Faraday ο οποίος ήταν επενδυμένος εσωτερικά με φύλλα χαλκού. Μέσα σε αυτό το απόλυτα μονωμένο δωμάτιο τοποθετούσε τα εκάστοτε διάμεσα. Στη συνέχεια, διοχέτευε προσεκτικά ελεγχόμενο ηλεκτρικό φορτίο στους τοίχους του κλωβού, δημιουργώντας ένα τεχνητό ηλεκτρικό πεδίο. Παρατήρησε με ενθουσιασμό ότι όταν το διάμεσο βρισκόταν σε αυτή την κατάσταση, η ακρίβεια και η σταθερότητα της επικοινωνίας με τον Tom αυξάνονταν κατακόρυφα.
Παράλληλα με την τεχνολογία, ο Puharich στράφηκε στην εθνοβοτανική και τη χημεία για να προκαλέσει τη χημική ενεργοποίηση του ανθρώπινου εγκεφάλου. Πειραματίστηκε εντατικά με το ισχυρό ψυχεδελικό μανιτάρι Amanita muscaria, γνωστό στην κοινή γλώσσα ως Αμανίτης ο μυοκτόνος [Puharich 1959]. Χορηγούσε μετρημένες και ελεγχόμενες δόσεις της ουσίας στα υποκείμενα λίγο πριν από την έναρξη των συνεδριών. Υποστήριζε με πάθος ότι τα ενεργά συστατικά του μανιτάρι λειτουργούσαν ως ισχυροί χημικοί καταλύτες που ξεκλείδωναν συγκεκριμένα κέντρα του εγκεφάλου, επιτρέποντάς του να συντονιστεί με τη λεπτή συχνότητα εκπομπής των Εννέα.
Μετά τον θάνατο του Dr. Vinod, ο Puharich δεν σταμάτησε, αλλά συνέχισε τα τολμηρά πειράματα με άλλα διάμεσα, με πιο εξέχουσα την Phyllis Schlemmer. Μέσα από εκατοντάδες ώρες σχολαστικά καταγεγραμμένων συνεδριών channeling, διαμορφώθηκε μια ολόκληρη κοσμική φιλοσοφία, η οποία αργότερα αποτυπώθηκε στο εμβληματικό βιβλίο-σταθμό του κινήματος New Age, The Only Planet of Choice [Schlemmer].
Οι απομαγνητοφωνήσεις των διαλόγων ανάμεσα στον Puharich και τον Tom αποκαλύπτουν μια προσεκτικά δομημένη και πολυεπίπεδη κοσμολογία. Όταν ο Puharich ρώτησε ευθέως την οντότητα αν ήταν ο ίδιος ο Θεός, εκείνη διευκρίνισε ότι οι Εννέα δεν αποτελούν την υπέρτατη θεότητα, αλλά τις εννέα θεμελιώδεις αρχές της Δημιουργίας που λειτουργούν ως ενδιάμεσοι κρίκοι ανάμεσα στην αρχέγονη Πηγή και το υλικό σύμπαν [Schlemmer].
Ιδιαίτερη αίσθηση προκαλεί η θεωρία τους γύρω από το κοσμικό παράδοξο της Γης. Σύμφωνα με τα λεγόμενα του Tom, ο πλανήτης μας κατέχει μια μοναδική, κρίσιμη και εξαιρετικά επικίνδυνη θέση στο ευρύτερο σύμπαν [Schlemmer]. Χαρακτηρίστηκε εύστοχα ως «Ο Μοναδικός Πλανήτης της Επιλογής», διότι αποτελεί το μοναδικό σημείο στη δημιουργία όπου στα νοήμονα όντα έχει χαριστεί το ασύλληπτο δώρο της απόλυτης, ανεξέλεγκτης ελευθερίας βούλησης. Αυτή ακριβώς η ελευθερία, ωστόσο, είναι που καθιστά την ανθρωπότητα διαρκώς ασταθή. Οι Εννέα ισχυρίστηκαν ότι παρενέβησαν ξανά ενεργά στον εικοστό αιώνα επειδή η ραγδαία ανάπτυξη των πυρηνικών όπλων απειλούσε να αφανίσει αυτή την πολύτιμη κοσμική ισορροπία.
Η βαθιά επιρροή του Συμβουλίου των Εννέα δεν περιορίστηκε στα στενά και απομονωμένα όρια των μεταφυσικών κύκλων. Το 1974, ο διάσημος σεναριογράφος και οραματιστής δημιουργός του Star Trek, Gene Roddenberry, εντάχθηκε στον στενό κύκλο του Puharich, στο αποκαλούμενο Lab Nine [Picknett & Prince]. Ο Roddenberry γοητεύτηκε βαθύτατα από τις απομαγνητοφωνήσεις και συμμετείχε ενεργά σε πολλές συνεδρίες, υποβάλλοντας απευθείας ερωτήσεις στον Tom μέσω της Phyllis Schlemmer.
Ο Roddenberry ενδιαφερόταν έντονα να μάθει πώς μια ανώτερη εξωγήινη φυλή θα διαχειριζόταν την επαφή με έναν τεχνολογικά λιγότερο εξελιγμένο πολιτισμό. Ο Tom του εξήγησε τότε ότι το Συμβούλιο εφαρμόζει μια αδιαπραγμάτευτη πολιτική μη-ανάμειξης, επιτρέποντας στους πλανήτες να ακολουθούν την αυτόνομη πορεία τους και επεμβαίνοντας αποκλειστικά σε περιπτώσεις επικείμενου ολοκληρωτικού αφανισμού [Schlemmer].
Αυτή ακριβώς η φιλοσοφική απάντηση αποτέλεσε τη θεμελιώδη γέννηση του Prime Directive, δηλαδή της Κορυφαίας Εντολής, η οποία καθιερώθηκε ως ο διασημότερος ηθικός κώδικας στο σύμπαν του Star Trek, απαγορεύοντας στον Αστροστόλο να παρεμβαίνει στην εσωτερική εξέλιξη ξένων πολιτισμών [Picknett & Prince]. Επιπλέον, η ίδια η σύλληψη της Ηνωμένης Ομοσπονδίας Πλανητών αλλά και ο μετέπειτα εμβληματικός τίτλος της σειράς Star Trek: Deep Space Nine συνιστούν άμεσες αναφορές και έναν διαχρονικό φόρο τιμής στις θρυλικές συνεδρίες του Puharich.
Η ακαδημαϊκή και πνευματική γοητεία γύρω από τις συνεδρίες του Puharich και τις αποκαλύψεις του Tom, ωστόσο, αποτελεί μόνο την επιφάνεια μιας πολυεπίπεδης και σκοτεινής πραγματικότητας. Πέρα από τα σαλόνια των ελίτ και τα εμπνευσμένα απόψυχα σενάρια της ποπ κουλτούρας, τα ίδια ακριβώς πειράματα και οι τεχνολογίες επικοινωνίας αξιοποιήθηκαν εντός ενός αδίστακτου γεωπολιτικού και στρατιωτικού πλαισίου. Καθώς ο Ψυχρός Πόλεμος κορυφώνονταν, τα σύνορα ανάμεσα στη μεταφυσική αναζήτηση και τον κρατικό έλεγχο άρχισαν να θολώνουν επικίνδυνα, αποκαλύπτοντας το κρυφό υπόβαθρο των μυστικών υπηρεσιών πίσω από το φαινόμενο των Εννέα.
Ενώ το ευρύ κοινό έβλεπε στο Συμβούλιο των Εννέα μια νέα πνευματική φιλοσοφία, πίσω από τις κλειστές πόρτες των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών η κατάσταση αντιμετωπιζόταν με όρους Ψυχρού Πολέμου. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1950 και του 1960, η Σοβιετική Ένωση επένδυε τεράστια ποσά στην Ψυχοτρονική, τη στρατιωτική έρευνα γύρω από την τηλεπάθεια και την τηλεκίνηση. Η CIA, φοβούμενη ότι θα χάσει το στρατηγικό πλεονέκτημα, στράφηκε στην υποστήριξη και τις διασυνδέσεις που προσέφερε ο κρατικός μηχανισμός και τα ιδιωτικά κεφάλαια [Marks]. Από τη μία πλευρά, ο κρατικός μηχανισμός, μέσω της CIA, του Στρατού των ΗΠΑ και των εργαστηρίων του Stanford Research Institute, παρείχε την απαραίτητη υλικοτεχνική υποστήριξη [Ronson]. Από την άλλη πλευρά, ισχυρά ιδιωτικά κεφάλαια εξασφάλιζαν τη συνεχή ροή πόρων. Σε αυτό το πλαίσιο, ο Puharich υπήρξε ιδανικός σύνδεσμος. Υπηρέτησε ως λοχαγός στο Ιατρικό Σώμα του Αμερικανικού Στρατού στο Fort Detrick, το κέντρο βιολογικού πολέμου των ΗΠΑ, όπου παρουσίασε μελέτες για τη στρατιωτική χρήση των ψυχικών φαινομένων [Picknett & Prince]. Η έρευνά του συνδέθηκε άμεσα με το διαβόητο πρόγραμμα MKUltra, το οποίο πειραματιζόταν με τον έλεγχο του νου, τη χρήση LSD, την επαγωγική ύπνωση και τη στέρηση αισθήσεων [Marks]. Όταν ο Puharich ανακάλυψε στο Ισραήλ τον νεαρό Uri Geller το 1971, ο οποίος μπορούσε να λυγίζει μεταλλικά αντικείμενα με το μυαλό του, τον μετέφερε στις εγκαταστάσεις του Stanford Research Institute [Puharich 1974]. Εκεί, υπό την επίβλεψη των επιστημόνων Russell Targ και Harold Puthoff, ο Geller υποβλήθηκε σε εξαντλητικά πειράματα Remote Viewing, δηλαδή τηλεπισκόπησης [Ronson]. Τα πειράματα αυτά χρηματοδοτούνταν κρυφά από τη CIA και έθεσαν τις βάσεις για το μετέπειτα διάσημο Project Stargate, την επίσημη προσπάθεια του αμερικανικού στρατού να δημιουργήσει ψυχικούς κατασκόπους.
Η εμπλοκή των μυστικών υπηρεσιών στην υπόθεση Puharich δεν αποτελεί θεωρία συνωμοσίας, αλλά ιστορικό γεγονός καταγεγραμμένο σε επίσημα κρατικά έγγραφα που αποχαρακτηρίστηκαν μέσω του Freedom of Information Act (FOIA). Τρία συγκεκριμένα έγγραφα φωτίζουν το παρασκήνιο. Πρώτον, το έγγραφο CIA-RDP96-00787R000700110003-1 επιβεβαιώνει ότι τον Αύγουστο του 1972, κλιμάκιο της CIA παρακολουθούσε στενά τις εργαστηριακές δοκιμές του Puharich με τον Uri Geller [Central Intelligence Agency 1972]. Οι αναλύσεις επικεντρώνονταν στο αν ο Geller μπορούσε να προκαλέσει μαγνητικές διαταραχές εξ αποστάσεως ή να αλλοιώσει τα δεδομένα επιστημονικών οργάνων μέτρησης, κάτι που θα καθιστούσε τις ικανότητές του πολύτιμο όπλο δολιοφθοράς. Δεύτερον, στην αναφορά CIA-RDP96-00791R000100480003-3 αναλύονται οι τεχνικές τηλεπαθητικής λήψης [Central Intelligence Agency 1973]. Οι αναλυτές της CIA κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι οι μέθοδοι του Puharich για την επίτευξη remote viewing ήταν λειτουργικές και εφαρμόσιμες για τη συλλογή πληροφοριών πίσω από το Σιδηρούν Παραπέτασμα. Το αν οι πληροφορίες προέρχονταν από το Συμβούλιο των Εννέα ή από το υποσυνείδητο του υποκειμένου ήταν αδιάφορο για την υπηρεσία· αυτό που είχε σημασία ήταν η ακρίβεια των δεδομένων. Τρίτον, η αναφορά CIA-RDP88-01315R000400380021-7 συνδέει ευθέως τους επιστημονικούς συνεργάτες του Puharich με τα προγράμματα ελέγχου συμπεριφοράς [Central Intelligence Agency 1975]. Αποκαλύπτει ότι οι τεχνικές που χρησιμοποιούνταν στο Lab Nine, όπως η παρατεταμένη απομόνωση, η επαγωγική ύπνωση και η χρήση χημικών ουσιών, ήταν πανομοιότυπες με τις μεθόδους που η CIA είχε αναπτύξει για να κάμπτει την ανθρώπινη αντίσταση και να προγραμματίζει νέες πεποιθήσεις στα υποκείμενα.
Το πιο αμφιλεγόμενο και ηθικά σκοτεινό κεφάλαιο της πορείας του Puharich ξεκίνησε στα μέσα της δεκαετίας του 1970 στο κτήμα του, γνωστό ως Turkey Farm, στο Όσινινγκ της Νέας Υόρκης [Picknett & Prince]. Εκεί, ο Puharich συγκέντρωσε μια ομάδα περίπου είκοσι παιδιών και εφήβων με εξαιρετικά υψηλό δείκτη νοημοσύνης και υποτιθέμενες ψυχικές ευαισθησίες, τα οποία αποκαλούσε Space Kids ή Gellerlings. Η μεθοδολογία του με τα παιδιά βασιζόταν στον συγχρονισμό των εγκεφαλικών κυμάτων και τη χρήση ηλεκτρονικών φωνών [Picknett & Prince]. Για τον συγχρονισμό, ο Puharich χρησιμοποιούσε ειδικές γεννήτριες εξαιρετικά χαμηλών συχνοτήτων (ELF) για να βομβαρδίζει το εργαστήριο με ηλεκτρομαγνητικά κύματα. Στόχος του ήταν να εξαναγκάσει τους εγκεφάλους των παιδιών να συντονιστούν στην κατάσταση Θήτα, τη συχνότητα που σχετίζεται με τα όνειρα και τη βαθιά ύπνωση, δημιουργώντας μια τεχνητή, ομαδική τηλεπαθητική συνείδηση. Παράλληλα, χρησιμοποιώντας τις δικές του εφευρέσεις οστικής αγωγιμότητας μέσω των δοντιών, μπορούσε να μεταδίδει ήχους απευθείας στο κρανίο των παιδιών χωρίς να ακούγεται τίποτα στο υπόλοιπο δωμάτιο. Όταν αυτά τα παιδιά μεγάλωσαν, έσπασαν τη σιωπή τους, αποκαλύπτοντας το μέγεθος του ψυχολογικού τραύματος που υπέστησαν [Picknett & Prince]. Πρώην συμμετέχοντες κατέθεσαν ότι ο Puharich χρησιμοποιούσε την καθημερινή βαθιά ύπνωση για να τους φυτέψει τεχνητές αναμνήσεις εξωγήινων επαφών. Τα παιδιά ζούσαν απομονωμένα από την κοινωνία, υπό το ασήκωτο ψυχολογικό βάρος ότι είχαν επιλεγεί από το Συμβούλιο των Εννέα ως οι Κοσμικοί Μεσσίες που θα έσωζαν τον πλανήτη από την καταστροφή. Οι φωνές των Εννέα που άκουγαν μέσα στο κεφάλι τους δεν ήταν παρά οι οδηγίες του Puharich από το δωμάτιο ελέγχου.
Το πείραμα των Space Kids και η λειτουργία του Lab Nine τερματίστηκαν απότομα και βίαια το καλοκαίρι του 1978 [Picknett & Prince]. Μια νύχτα, το κτήμα του Turkey Farm τυλίχθηκε στις φλόγες. Η πυρκαγιά ξεκίνησε ταυτόχρονα από διαφορετικά σημεία του κτιρίου, και οι αρχές έκαναν λόγο για ξεκάθαρο εμπρησμό. Το μεγαλύτερο μέρος των εργαστηριακών σημειώσεων, των μαγνητοφωνήσεων και των συσκευών ELF καταστράφηκαν ολοσχερώς. Ο Puharich, τρομοκρατημένος, διέφυγε αμέσως στο Μεξικό [Puharich 1974]. Ισχυρίστηκε δημόσια ότι η CIA προσπάθησε να τον δολοφονήσει και να εξαφανίσει τα ίχνη των πειραμάτων επειδή η έρευνα με τα παιδιά είχε ξεφύγει από τα όρια που είχε θέσει η υπηρεσία. Αντίθετα, πρώην συνεργάτες του υποστήριξαν ότι ο ίδιος ο Puharich έβαλε τη φωτιά. Καθώς οι πλούσιοι χρηματοδότες του είχαν αρχίσει να ζητούν αποδείξεις και οικονομικό έλεγχο για τα εκατομμύρια που είχαν επενδύσει, ο εμπρησμός ήταν ο μοναδικός τρόπος για τον Puharich να καταστρέψει τα στοιχεία της αποτυχίας του και να παρουσιαστεί ως θύμα μιας κρατικής συνωμοσίας.
Στη σύγχρονη ιστορική και κοινωνιολογική έρευνα, με κορυφαίο το έργο των Lynn Picknett και Clive Prince, The Stargate Conspiracy, η υπόθεση του Συμβουλίου των Εννέα έχει απομυθοποιηθεί πλήρως [Picknett & Prince]. Δεν εξετάζεται ως μια πραγματική επαφή με εξωγήινους, αλλά ως ένα από τα πιο επιτυχημένα και μακροχρόνια πειράματα κοινωνικής μηχανικής. Πέρα όμως από τον ρόλο του ψυχρού αρχιτέκτονα, η τραγικότητα του Puharich έγκειται στο γεγονός ότι, όσο περνούσαν τα χρόνια, τα όρια ανάμεσα στον επιστήμονα-χειριστή και στον πιστό θύμα θόλωσαν επικίνδυνα· ο ίδιος φάνηκε να εγκλωβίζεται ολοκληρωτικά στον μύθο που είχε κατασκευάσει, πείθοντας τελικά τον ίδιο του τον εαυτό για την αλήθεια των εξωγήινων φωνών που ο ίδιος σκηνοθετούσε. Η διαδικασία αυτή εξελίχθηκε γραμμικά: αρχικά, ο συνδυασμός της βαθιάς ύπνωσης και των ψυχεδελικών ουσιών επέτρεψε την παράκαμψη της ορθολογικής σκέψης των υποκειμένων. Στη συνέχεια, η χρήση των συσκευών ELF και της οστικής αγωγής δημιούργησε τεχνητές εξωγήινες φωνές, οι οποίες βιώνονταν ως αληθινές. Το τελικό στάδιο αυτής της διαδικασίας ήταν η επιτυχής δημιουργία μιας νέας UFO-θρησκείας και η επαγωγική χειραγώγηση των πεποιθήσεων. Ο Puharich, χρησιμοποιώντας το επιστημονικό του υπόβαθρο, την ύπνωση και την τεχνολογία, κατάφερε να κατασκευάσει μια σύγχρονη μυθολογία [Picknett & Prince]. Παρακάμπτοντας την ορθολογική σκέψη των διαμέσων και των παιδιών, προγραμμάτισε το υποσυνείδητό τους να παράγει τα μηνύματα των Εννέα. Ο απώτερος σκοπός αυτών των πειραμάτων, είτε καθοδηγούνταν από τις μυστικές υπηρεσίες είτε από την προσωπική του φιλοδοξία, ήταν να δοκιμαστεί αν είναι εφικτό να δημιουργηθεί μια νέα, τεχνητή θρησκεία, μια UFO-θρησκεία βασισμένη στους αρχαίους θεούς, ικανή να χειραγωγήσει τις πεποιθήσεις των μαζών σε παγκόσμια κλίμακα. Ο Dr. Andrija Puharich πέθανε απομονωμένος το 1995. Η κληρονομιά του, ωστόσο, παραμένει ζωντανή. Το Συμβούλιο των Εννέα απέδειξε πόσο εύκολα η επιστήμη μπορεί να διαστρεβλωθεί, μετατρέποντας τα εργαστήρια σε ναούς μιας κατασκευασμένης κοσμικής αλήθειας.
Η προσπάθεια των σύγχρονων μυστικών υπηρεσιών και των επιστημόνων να χειραγωγήσουν την ανθρώπινη συνείδηση και να ελέγξουν την εξέλιξη μέσα από ελεγχόμενα εργαστήρια και ψυχολογικά πειράματα, ωστόσο, δεν αποτελεί παρά μια σύγχρονη και ατελής επανάληψη ενός αρχέγονου σχεδίου. Χιλιετίες πριν από τον Ψυχρό Πόλεμο, τα προγράμματα MKUltra και τα συνωμοτικά δίκτυα των δυτικών ελίτ, η ίδια ακριβώς αγωνία για την επικίνδυνη ισορροπία ανάμεσα στην πρόοδο της γνώσης και την ηθική ανωριμότητα της ανθρωπότητας οδήγησε τους ηγέτες της αρχαιότητας στη δημιουργία απόλυτα κρυφών μηχανισμών διαφύλαξης της αλήθειας, μεταφέροντας το επίκεντρο της απόκρυφης εξουσίας από τα σύγχρονα στρατιωτικά κέντρα στις μυστηριώδεις σκιές της αρχαίας Ανατολής.
Η προσπάθεια των σύγχρονων μυστικών υπηρεσιών και των επιστημόνων να χειραγωγήσουν την ανθρώπινη συνείδηση και να ελέγξουν την εξέλιξη μέσα από ελεγχόμενα εργαστήρια και ψυχολογικά πειράματα, ωστόσο, δεν αποτελεί παρά μια σύγχρονη και ατελής επανάληψη ενός αρχέγονου σχεδίου. Η ιδέα ότι μια πεφωτισμένη ελίτ πρέπει να κρύψει την επικίνδυνη γνώση από μια ανώριμη ανθρωπότητα δεν γεννήθηκε στα ψυχροπολεμικά εργαστήρια· είναι ένα αρχέτυπο που διατρέχει τους αιώνες. Χιλιετίες πριν από τον Ψυχρό Πόλεμο, τα προγράμματα MKUltra και τα συνωμοτικά δίκτυα των δυτικών ελίτ, η ίδια ακριβώς αγωνία για την επικίνδυνη ισορροπία ανάμεσα στην πρόοδο της γνώσης και την ηθική ανωριμότητα της ανθρωπότητας οδήγησε τους ηγέτες της αρχαιότητας στη δημιουργία απόλυτα κρυφών μηχανισμών διαφύλαξης της αλήθειας, μεταφέροντας το επίκεντρο της απόκρυφης εξουσίας από τα σύγχρονα στρατιωτικά κέντρα στις μυστηριώδεις σκιές της αρχαίας Ανατολής.
Για να κατανοήσει κανείς τη γέννηση της πιο ανθεκτικής μυστικής αδελφότητας της Ανατολής, πρέπει να ταξιδέψει στο έτος 261 π.Χ., στις πεδιάδες της αρχαίας Ινδίας, όπου ο αυτοκράτορας Ασόκα ο Μέγας, τρίτος ηγεμόνας της δυναστείας των Μαουρία και εγγονός του ιδρυτή της, Τσαντρακούπτα, βρισκόταν στο απόγειο της επεκτατικής του πολιτικής. Η αυτοκρατορία του εκτεινόταν ήδη από τα βουνά του Ινδοκούς στο σημερινό Αφγανιστάν έως τα βάθη της Βεγγάλης, ωστόσο ένα ανεξάρτητο φεουδαρχικό και ναυτικό κράτος στα ανατολικά παράλια, η Καλίνγκα, παρέμενε ένα γεωπολιτικό αγκάθι που εμπόδιζε τον πλήρη έλεγχο των εμπορικών οδών προς τον Ινδικό Ωκεανό. Η εκστρατεία που εξαπέλυσε ο Ασόκα εναντίον της Καλίνγκα έμελλε να αλλάξει την παγκόσμια ιστορία, καθώς η στρατιωτική μηχανή των Μαουρία χρησιμοποίησε εκατοντάδες χιλιάδες πεζούς, ιππικό και χιλιάδες πολεμικούς ελέφαντες για να κάμψει την πεισματική αντίσταση των υπερασπιστών της, βάφοντας την τελική μάχη κοντά στον ποταμό Ντάγια με τόσο αίμα ώστε οι τοπικοί θρύλοι αναφέρουν ότι τα νερά του έγιναν κόκκινα. Οι επίσημες καταγραφές στα βράχια του Ασόκα, ειδικά το Διάταγμα Αριθμός 13, επιβεβαιώνουν το μέγεθος της φρίκης με περισσότερους από εκατό χιλιάδες ανθρώπους σφαγιασμένους στο πεδίο της μάχης και άλλους εκατόν πεντήντα χιλιάδες αιχμαλωτισμένους ή νεκρούς από τις κακουχίες και τις επιδημίες. Καθώς ο Ασόκα περιπλανήθηκε στο πεδίο της μάχης μετά τη νίκη του, αντικρίζοντας τα ακρωτηριασμένα σώματα, τα καμμένα χωριά και τον θρήνο των ορφανών, υπέστη έναν βαθύ εσωτερικό και υπαρξιακό κλυδωνισμό που ξύπνησε τη συνείδησή του, συνειδητοποιώντας ότι η κατάκτηση μέσω της βίας επιφέρει μόνο την αποσύνθεση της ανθρώπινης ψυχής και την καταστροφή των πολιτισμών. Ηθικά συγκλονισμένος, αποκήρυξε τον πόλεμο, ασπάστηκε τον Βουδισμό υπό την καθοδήγηση του μοναχού Ουπαγκούπτα και ορκίστηκε να κυβερνήσει μέσω του Ντάρμα, δηλαδή της δικαιοσύνης, της ειρήνης, της θρησκευτικής ανοχής και της ευσπλαχνίας προς όλα τα έμβια όντα.
Ωστόσο, η μεταστροφή του Ασόκα δεν ήταν απλώς μια πράξη προσωπικής ευσέβειας ή θρησκευτικής μεταμέλειας, αλλά μια πράξη βαθιάς πολιτικής, στρατηγικής και επιστημονικής διορατικότητας, καθώς ο αυτοκράτορας αντιλήφθηκε ότι η διάνοια του ανθρώπου εξελίσσεται με ρυθμούς πολύ ταχύτερους από την ηθική του ωριμότητα, βλέποντας ότι όταν η προηγμένη επιστημονική γνώση και οι τεχνολογικές ανακαλύψεις συνδυάζονται με το πάθος για εξουσία, τείνουν νομοτελειακά να χρησιμοποιηθούν για την κατασκευή όπλων μαζικής καταστροφής. Συνειδητοποιώντας ότι αν οι επιστημονικές ανακαλύψεις της εποχής του ή εκείνες που θα ακολουθούσαν στους επόμενους αιώνες έπεφταν στα χέρια ανώριμων ηγεμόνων, η ανθρωπότητα θα οδηγούνταν στον αυτοαφανισμό, ίδρυσε το έτος 226 π.Χ. μια απόλυτα μυστική και ανεξάρτητη οργάνωση γνωστή ως η Αδελφότητα των Εννέα Αγνώστων Ανδρών. Η δομή της οργάνωσης σχεδιάστηκε με τέτοιο τρόπο ώστε να εξασφαλίζεται η απόλυτη στεγανότητα, η προστασία από τις κυβερνητικές παρεμβάσεις και η αθανασία της στο πέρασμα των αιώνων, με τον αυτοκράτορα να επιλέγει προσωπικά εννέα από τα πιο λαμπρά και σοφά μυαλά της Ασίας, περιλαμβάνοντας επιστήμονες, φιλόσοφους, αστρονόμους, βοτανολόγους και ανατομείς από την ελληνιστική Βακτρία, την Περσία και την Κίνα, οι οποίοι ορκίστηκαν σε ιερό όρκο να κρατήσουν την ύπαρξή τους κρυφή από το ευρύ κοινό, τους αυλικούς, τους πολιτικούς και τους στρατιωτικούς ηγέτες. Η αδελφότητα δεν είχε ιεραρχική πυραμίδα ούτε διευθυντικό κέντρο που θα μπορούσε να εντοπιστεί και να εξαρθρωθεί, αλλά αποτελούνταν από εννέα ισότιμα μέλη που λειτουργούσαν αυτόνομα και σε απόλυτο συντονισμό, διατηρώντας έναν μοναδικό μηχανισμό διαδοχής όπου ο αυστηρά σταθερός αριθμός των μελών ανανεωνόταν με την επιλογή ενός νέου υποψηφίου υψηλού ήθους και διάνοιας από τα υπόλοιπα οκτώ μέλη μόλις κάποιος πλησίαζε στο τέλος της ζωής του. Με αυτόν τον εξελιγμένο μηχανισμό αυτοσυντήρησης, η οργάνωση εξασφάλισε τη συνέχεια της λειτουργίας της για περισσότερες από δύο χιλιετίες, επιβιώνοντας από την κατάρρευση των Μαουρία, τις εισβολές των Κουσάν και των Λευκών Ούννων, την άνοδο και την πτώση των Γκούπτα, τις ισλαμικές κατακτήσεις και την ευρωπαϊκή αποικιοκρατία, έχοντας ως μοναδικό σκοπό το κάθε μέλος να διαφυλάξει, να εμπλουτίσει και να κρύψει από τα μάτια του κόσμου ένα συγκεκριμένο πεδίο γνώσης καταγεγραμμένο σε εννέα ιερά βιβλία πρακτικής εφαρμοσμένης επιστήμης και τεχνολογίας.
Σύμφωνα με τον θρύλο και τις εσωτερικές παραδόσεις που διέδωσε μεταγενέστερα η δυτική λογοτεχνία, το περιεχόμενο των εννέα βιβλίων που φύλαττε η αδελφότητα κάλυπτε κορυφαία επιστημονικά πεδία.>Το πρώτο βιβλίο ήταν αφιερωμένο στην προπαγάνδα, την ψυχολογική χειραγώγηση και τον ψυχολογικό πόλεμο, περιέχοντας προηγμένες τεχνικές για τη διαμόρφωση της συμπεριφοράς των μαζών και την ανατροπή εχθρικών κυβερνήσεων χωρίς τη χρήση σωματικής βίας. Το δεύτερο βιβλίο πραγματευόταν τη φυσιολογία, την ανατομία και τη νευρολογία, περιέχοντας τη χαρτογράφηση του νευρικού συστήματος και οδηγίες για το πώς ένα στρατηγικό άγγιγμα ή πίεση σε συγκεκριμένα νευρικά πλέγματα και ζωτικά σημεία, γνωστά ως Μάρμα, μπορεί να σκοτώσει, να παραλύσει ή να θεραπεύσει έναν άνθρωπο ακαριαία, αποτελώντας τη βάση για τις πολεμικές τέχνες και τον βελονισμό. Το τρίτο βιβλίο ήταν εστιασμένο στη μικροβιολογία, τη βιολογία και την επιδημιολογία, αναλύοντας τη δομή μικροοργανισμών και την ανάπτυξη μεθόδων για τον έλεγχο θανατηφόρων επιδημιών και τη δημιουργία αντιδότων, με λαϊκές παραδόσεις να συνδέουν τη γνώση αυτή με τον καθαγιασμό των υδάτων του Γάγγη μέσω ειδικών βακτηριοφάγων. Το τέταρτο βιβλίο αφορούσε την αλχημεία, τη μεταλλουργία και τη μεταστοιχείωση των υλικών για τη μεταβολή της μοριακής δομής των μετάλλων και τη δημιουργία χρυσού, όχι για πλουτισμό αλλά για τη διακριτική στήριξη του νομισματικού συστήματος της Ινδίας σε περιόδους κρίσης. Το πέμπτο βιβλίο ήταν αφιερωμένο στην επικοινωνία και τις τηλεπικοινωνίες, εξετάζοντας εξελιγμένες μεθόδους μετάδοσης μηνυμάτων μέσω κυμάτων, τηλεπάθειας και θεωριών για την υπέρβαση της ταχύτητας του φωτός και την επαφή με εξωγήινους πολιτισμούς. Το έκτο βιβλίο πραγματευόταν τη βαρύτητα, τη μηχανική και την αεροναυπηγική, περιέχοντας τα μυστικά της αντιβαρύτητας και τα κατασκευαστικά σχέδια των Βιμάνας, των θρυλικών ιπτάμενων σκαφών της αρχαιότητας που κινούνταν με υδράργυρο ή ηλιακή ενέργεια. Το έβδομο βιβλίο ήταν εστιασμένο στην κοσμογονία, την κοσμική δομή και την αστροφυσική, αναλύοντας τους νόμους της δημιουργίας, τη φύση της ύλης και αντιύλης και τις δυνατότητες ταξιδιού μέσα από σκουληκότρυπες στον χωροχρόνο. Το όγδοο βιβλίο αφορούσε τη φυσική του φωτός και την κβαντική ενέργεια, περιγράφοντας τεχνολογίες παρόμοιες με τα σύγχρονα λέιζερ για τη συγκέντρωση και ενίσχυση των ακτίνων του ήλιου σε μορφή όπλου ή ασπίδας. Τέλος, το ένατο και τελευταίο βιβλίο ήταν αφιερωμένο στην κοινωνιολογία, την ιστορική νομοτέλεια και την πολιτική μοντελοποίηση, περιέχοντας σύνθετα μαθηματικά και στατιστικά μοντελοποιήματα που επέτρεπαν την πρόβλεψη της ανόδου και πτώσης των πολιτισμών, δίνοντας στην αδελφότητα τη δυνατότητα να παρεμβαίνει έμμεσα στην παγκόσμια ιστορία για τη διατήρηση της σταθερότητας.
Η πεποίθηση ότι η προηγμένη γνώση και η απόκρυφη σοφία της Ανατολής διαφυλάσσονται από σκιώδεις φύλακες για να προστατευθεί η ανθρωπότητα από τον αφανισμό, ωστόσο, δεν έμεινε περιορισμένη στα αρχαία χειρόγραφα και στις μυστικές παραδόσεις της ινδικής χερσονήσου. Με το πέρασμα των αιώνων και την είσοδο του σύγχρονου κόσμου στην εποχή της μαζικής πληροφόρησης, ο αρχαίος αυτός θρύλος ταξίδεψε στη Δύση, όπου μεταμορφώθηκε από μια τοπική ανατολική παράδοση σε ένα παγκόσμιο λογοτεχνικό φαινόμενο και ένα διαχρονικό σύμβολο προβληματισμού για τα όρια της επιστήμης και της ανθρώπινης χειραγώγησης.
Η προσπάθεια των σύγχρονων μυστικών υπηρεσιών και των επιστημόνων να χειραγωγήσουν την ανθρώπινη συνείδηση και να ελέγξουν την εξέλιξη μέσα από ελεγχόμενα εργαστήρια και ψυχολογικά πειράματα, ωστόσο, δεν αποτελεί παρά μια σύγχρονη και ατελής επανάληψη ενός αρχέγονου σχεδίου. Χιλιετίες πριν από τον Ψυχρό Πόλεμο, τα προγράμματα MKUltra και τα συνωμοτικά δίκτυα των δυτικών ελίτ, η ίδια ακριβώς αγωνία για την επικίνδυνη ισορροπία ανάμεσα στην πρόοδο της γνώσης και την ηθική ανωριμότητα της ανθρωπότητας οδήγησε τους ηγέτες της αρχαιότητας στη δημιουργία απόλυτα κρυφών μηχανισμών διαφύλαξης της αλήθειας, μεταφέροντας το επίκεντρο της απόκρυφης εξουσίας από τα σύγχρονα στρατιωτικά κέντρα στις μυστηριώδεις σκιές της αρχαίας Ανατολής.
Για πολλούς αιώνες, η ύπαρξη των Εννέα Αγνώστων Ανδρών παρέμενε ένας εσωτερικός θρύλος της ινδικής χερσονήσου, προστατευμένος από τη μυστικότητα των τοπικών παραδόσεων και την απομόνωση των βουδιστικών και ινδουιστικών μοναστηριών, μέχρις ότου η πρώτη σοβαρή επαφή της Δύσης με τον μύθο συνέβη κατά τη διάρκεια της βρετανικής αποικιοκρατίας τον δέκατο ένατο αιώνα, όταν ο Louis Jacolliot, ένας Γάλλος δικαστικός και πρόξενος στην Καλκούτα, άρχισε να μεταφράζει τα αρχαία κείμενα και υποστήριξε με θέρμη ότι οι σοφοί του Ασόκα κατείχαν ασύλληπτες τεχνολογίες. Ο Jacolliot γοήτευσε τους ευρωπαϊκούς αποκρυφιστικούς κύκλους και έθεσε τις βάσεις για τη μετέπειτα αναζήτηση των κρυμμένων σοφών, ωστόσο η οριστική εκτίναξη του θρύλου στην παγκόσμια ποπ κουλτούρα πραγματοποιήθηκε το 1923 με τη δημοσίευση του εμβληματικού μυθιστορήματος The Nine Unknown από τον Άγγλο συγγραφέα και πρώην αξιωματούχο Talbot Mundy, ο οποίος συνδύασε τα ιστορικά στοιχεία με τη λογοτεχνική μυθοπλασία παρουσιάζοντας τους Εννέα ως μια πανίσχυρη παγκόσμια μυστική εταιρεία που προστατεύει τα εννέα βιβλία από τις επεκτατικές διαθέσεις των δυτικών αυτοκρατοριών.
Μία από τις πιο γοητευτικές και επίμονες πτυχές του μύθου είναι η προσπάθεια σύνδεσης της αδελφότητας με κορυφαίους επιστήμονες και εφευρέτες, όπως ο μεγάλος Ινδός επιστήμονας Jagadish Chandra Bose που θεωρείται πατέρας της ραδιοεπικοινωνίας και απέδειξε ότι τα φυτά έχουν συναισθήματα και αισθάνονται τον πόνο, μια ανακάλυψη που αποδόθηκε στο δεύτερο βιβλίο της αδελφότητας περί φυσιολογίας, ενώ μια άλλη ιστορική προσωπικότητα ήταν ο Πάπας Σιλβέστρος ο Δεύτερος, γνωστός ως Gerbert d'Aurillac, ο οποίος είχε σπουδάσει στα ισλαμικά πανεπιστήμια της Ισπανίας και, σύμφωνα με τη μεσαιωνική παράδοση, ήρθε σε επαφή με μέλη της αδελφότητας φέρνοντας στην Ευρώπη προηγμένες γνώσεις και κατασκευάζοντας μια μυστηριώδη χάλκινη κεφαλή που λειτουργούσε ως πρώιμος υπολογιστής βασισμένος στις γνώσεις του πέμπτου βιβλίου περί επικοινωνίας.
Αν απομονώσουμε το μυθολογικό και το λογοτεχνικό στοιχείο, η περίπτωση των Εννέα Αγνώστων Ανδρών του Ασόκα —όπως ακριβώς και τα πειράματα του Andrija Puharich στο Lab Nine— θέτει ένα βαθύ και διαχρονικό φιλοσοφικό ερώτημα σχετικά με τη σχέση της ανθρωπότητας με την πρόοδο και το δικαίωμα ελέγχου της πληροφορίας. Από τη μία πλευρά, η ύπαρξη μιας πεφωτισμένης ελίτ προβάλλει ως πράξη υπέρτατης προστασίας από τον πρόωρο αυτοαφανισμό. Από την άλλη, ελλοχεύει ο κίνδυνος μιας ολοκληρωτικής χειραγώγησης από λίγους αυτοδιορισμένους σοφούς που κατέχουν το μονοπώλιο της απόλυτης αλήθειας.
Είτε πρόκειται για τα ψυχροπολεμικά εργαστήρια και τις τεχνητές φωνές του Puharich είτε για τα αρχαία χειρόγραφα των Σοφών της Ανατολίας, ο θρύλος των «Εννέα» παραμένει μια συγκλονιστική αλληγορία για την ηθική ευθύνη της γνώσης. Στον σημερινό κόσμο, όπου η τεχνητή νοημοσύνη επαναπροσδιορίζει τα όρια της σκέψης, οι αλγόριθμοι διαμορφώνουν την παγκόσμια κοινή γνώμη και η βιοτεχνολογία αγγίζει τα θεμέλια της ανθρώπινης φύσης, το μήνυμα αυτό γίνεται πιο επιτακτικό από ποτέ. Η μεγαλύτερη πρόκληση για τον σύγχρονο πολιτισμό δεν είναι πλέον η ίδια η ανακάλυψη των μυστικών της φύσης, αλλά η απόκτηση της απαραίτητης ηθικής ωριμότητας για να τα διαχειριστεί. Στο τέλος, οι «Εννέα» δεν είναι παρά ο αιώνιος καθρέφτης της δικής μας αγωνίας για το μέλλον.
«Η ιστορία μου εμπλέκει τρία βασικά στοιχεία. Το πρωτεύον στοιχείο δεν είναι μια μεμονωμένη οντότητα, αλλά ένα κολλέγιο φωνών που φτάνει στον άνθρωπο στη γη. Έχουμε, στην αρχή, τα λόγια των Εννέα, οι οποίοι σχετίζονται άμεσα με την ανθρώπινη αντίληψη για τον Θεό... Οι ελεγκτές του σύμπαντος λειτουργούν υπό την καθοδήγηση των Εννέα. Ανάμεσα στους ελεγκτές και τους αμέτρητους αριθμούς των πλανητικών πολιτισμών στο σύμπαν βρίσκονται οι αγγελιαφόροι. Είναι οι αγγελιαφόροι που βοηθούν στην εκπλήρωση του πεπρωμένου της δημιουργίας με απαλή έμφαση όπου και όταν χρειάζεται.»
Βιβλιογραφία
1875 - Jacolliot, Louis - Occult Science in India and Among the Ancients - James W. Campbell1902 - Bose, Jagadish Chandra - Response in the Living and Non-Living - Longmans, Green & Co.1920 - Smith, Vincent A. - Asoka, the Buddhist Emperor of India - Clarendon Press1922 - Dasgupta, Surendranath - A History of Indian Philosophy - Cambridge University Press1923 - Mundy, Talbot - The Nine Unknown - Bobbs-Merrill Company1960 - Pauwels, Louis & Bergier, Jacques - Le Matin des Magiciens - Gallimard - Ελληνική έκδοση: Η Αυγή των Μάγων (Εκδόσεις Κάκτος / Εκδόσεις Λύχνος)1961 - Thapar, Romila - Asoka and the Decline of the Mauryas - Oxford University Press1959 - Puharich, Andrija - The Sacred Mushroom: Key to the Door of Eternity - Doubleday1972 - Central Intelligence Agency - Document CIA-RDP96-00787R000700110003-1: Stanford Research Institute Investigations of Uri Geller - CIA1973 - Central Intelligence Agency - Document CIA-RDP96-00791R000100480003-3: Operational Applications of Remote Viewing - CIA1974 - Puharich, Andrija - Uri: A Journal of the Mystery of Uri Geller - Anchor Press / Doubleday - Ελληνική έκδοση: Γιούρι Γκέλερ: Το μυστήριο ενός ανθρώπου (Εκδόσεις Χατζηνικολή)1975 - Central Intelligence Agency - Document CIA-RDP88-01315R000400380021-7: Behavioral Modification and Mind Control Systems - CIA1979 - Marks, John - The Search for the "Manchurian Candidate": The CIA and Mind Control - Times Books1993 - Schlemmer, Phyllis - The Only Planet of Choice: Essential Briefings from Deep Space - Gateway Books1999 - Picknett, Lynn & Prince, Clive - The Stargate Conspiracy: The Truth About Extraterrestrial Life and the Mysteries of Ancient Egypt - Berkley Books2004 - Ronson, Jon - The Men Who Stare at Goats - Picador - Ελληνική έκδοση: Οι άνθρωποι που κοιτούν επίμονα κατσίκες (Εκδόσεις Key Books)
«Είμαστε οι Εννέα. Είμαστε η ίδια η συνείδηση του σύμπαντος, παρούσα στην αρχή του χρόνου και παρούσα τώρα μαζί σας. Η αποστολή μας είναι να καθοδηγήσουμε την εξέλιξη της ανθρώπινης σκέψης πέρα από τα όρια της ύλης.»
Για να κατανοήσει κανείς τη γέννηση και την εξέλιξη του Συμβουλίου των Εννέα, είναι απαραίτητο να αναλύσει προσεκτικά το προφίλ του δημιουργού αυτού του συναρπαστικού φαινομένου. Ο Dr. Andrija Puharich δεν ήταν σε καμία περίπτωση ένας απλός περιθωριακός γκουρού, αλλά ένας εξαιρετικά ευφυής επιστήμονας που διέθετε ισχυρό και αναγνωρισμένο ακαδημαϊκό υπόβαθρο [Picknett & Prince]. Αποφοίτησε από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Northwestern το 1947 και γρήγορα διακρίθηκε ως πρωτοπόρος ιατρικός εφευρέτης, κατέχοντας ενεργά πάνω από πενήντα διπλώματα ευρεσιτεχνίας [Puharich 1959]. Μεταξύ των πιο διάσημων και ευρηματικών κατασκευών του ήταν ένα μικροσκοπικό ακουστικό σύστημα που τοποθετούνταν διακριτικά στα δόντια, ικανό να μεταδίδει τον ήχο απευθείας μέσω της οστικής αγωγιμότητας της γνάθου.
Για να κατανοήσει κανείς τη γέννηση και την εξέλιξη του Συμβουλίου των Εννέα, είναι απαραίτητο να αναλύσει προσεκτικά το προφίλ του δημιουργού αυτού του συναρπαστικού φαινομένου. Ο Dr. Andrija Puharich δεν ήταν σε καμία περίπτωση ένας απλός περιθωριακός γκουρού, αλλά ένας εξαιρετικά ευφυής επιστήμονας που διέθετε ισχυρό και αναγνωρισμένο ακαδημαϊκό υπόβαθρο [Picknett & Prince]. Αποφοίτησε από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Northwestern το 1947 και γρήγορα διακρίθηκε ως πρωτοπόρος ιατρικός εφευρέτης, κατέχοντας ενεργά πάνω από πενήντα διπλώματα ευρεσιτεχνίας [Puharich 1959]. Μεταξύ των πιο διάσημων και ευρηματικών κατασκευών του ήταν ένα μικροσκοπικό ακουστικό σύστημα που τοποθετούνταν διακριτικά στα δόντια, ικανό να μεταδίδει τον ήχο απευθείας μέσω της οστικής αγωγιμότητας της γνάθου.
Ωστόσο, η παραδοσιακή και συμβατική ιατρική αποδείχθηκε γρήγορα ανεπαρκής για να κορέσει την ακόρεστη περιέργειά του. Ο Puharich είχε αναπτύξει μια βαθιά εμμονή με τα απώτερα όρια της ανθρώπινης συνείδησης, την τηλεπάθεια, την τηλεκίνηση και τις δυνατότητες αλληλεπίδρασης του ανθρώπινου εγκεφάλου με σύνθετα ηλεκτρομαγνητικά πεδία [Puharich 1974]. Αυτή ακριβώς η διπλή του υπόσταση τον μετέτρεψε σταδιακά σε μια από τις πιο αμφιλεγόμενες προσωπικότητες της εποχής του. Από τη μία πλευρά, η επίσημη επιστημονική του καριέρα εδραιωνόταν σε αναγνωρισμένα πτυχία και πατέντες προηγμένης τεχνολογίας, ενώ από την άλλη, η αδιάκοπη μεταφυσική του αναζήτηση τον ώθησε σε πρωτοφανή πειράματα τηλεπάθειας, συστηματική χρήση παραισθησιογόνων ουσιών και τελικά στην ίδρυση του διαβόητου Lab Nine [Picknett & Prince]. Αυτή η εσωτερική αντίφαση τον κατέστησε την ιδανική γέφυρα επαφής ανάμεσα στον ψυχρό ορθολογισμό της μεταπολεμικής Αμερικής και τον αναδυόμενο μυστικισμό της Νέας Εποχής.
Η πορεία αυτή πήρε επίσημη μορφή το 1948, όταν ο Puharich ίδρυσε το Round Table Foundation στο γραφικό Glen Cove του Μέιν [Picknett & Prince]. Το εργαστήριο αυτό δεν βασιζόταν σε κρατικές επιχορηγήσεις, αλλά στη γενναιόδωρη χρηματοδότηση και τις εισφορές μερικών από τις πλουσιότερες και ισχυρότερες οικογένειες της αμερικανικής ελίτ, οι οποίες γοητεύονταν από τις πρωτοποριακές ψυχικές έρευνες. Σημαντικοί υποστηρικτές αυτής της προσπάθειας υπήρξαν εξέχοντα μέλη της αριστοκρατικής οικογένειας Astor, καθώς και ο πανίσχυρος Καναδός μεγιστάνας της ποτοποιίας Bronfman, οι οποίοι αναζητούσαν αγωνιωδώς επιστημονικές απαντήσεις πίσω από τα ανεξήγητα μεταφυσικά φαινόμενα. Σε αυτό το περιβάλλον, ο Puharich προσπάθησε να εφαρμόσει μια αυστηρά εργαστηριακή και μεθοδική προσέγγιση στα πνευματιστικά φαινόμενα.
Η ιστορία του Συμβουλίου των Εννέα άρχισε να γράφεται επίσημα την παραμονή της Πρωτοχρονιάς, στις 31 Δεκεμβρίου 1952 [Picknett & Prince]. Την ημέρα εκείνη, επίσημος καλεσμένος στο εργαστήριο ήταν ο Dr. D.G. Vinod, ένας διακεκριμένος Ινδός λόγιος, φιλόσοφος και ικανός πνευματιστής. Ο Puharich υπέβαλε τον Vinod σε βαθιά επαγωγική ύπνωση μέσα σε απόλυτα ελεγχόμενες εργαστηριακές συνθήκες. Κατά τη διάρκεια αυτής της βαθιάς έκστασης, η φωνή του Vinod μεταμορφώθηκε δραματικά. Μια άγνωστη οντότητα άρχισε να αρθρώνει λόγο μέσω του Ινδού σοφού, συστήνοντας τον εαυτό της στο ακροατήριο με το όνομα Tom.
Ο Tom δεν εμφανίστηκε ως ένα τυχαίο ή μεμονωμένο πνεύμα, αλλά ως ο επίσημος και εξουσιοδοτημένος εκπρόσωπος μιας ανώτερης κοσμικής ιεραρχίας, γνωστής ως το Συμβούλιο των Εννέα [Schlemmer]. Το μήνυμά του ήταν απόλυτα σαφές και συνάμα συγκλονιστικό για όσους παρευρίσκονταν: οι Εννέα δεν ήταν θεότητες με τη θρησκευτική έννοια, αλλά οι αρχέγονες συμπαντικές αρχές, η ίδια η καθαρή ενέργεια και νοημοσύνη που στερείται υλικού σώματος. Η οντότητα ισχυρίστηκε ότι οι Εννέα επιβλέπουν στενά την ανθρώπινη εξέλιξη από τα ξημερώματα του πολιτισμού, έχοντας καθοδηγήσει στρατηγικά την Αρχαία Αίγυπτο, όπου είχαν λατρευτεί ως η Μεγάλη Εννεάδα της Ηλιούπολης, καθώς και τη Σουμερία και τη χαμένη ήπειρο της Ατλαντίδας [Schlemmer].
Αρνούμενος να αντιμετωπίσει αυτή την πρωτόγνωρη επαφή ως μια απλή θρησκευτική ή μεταφυσική εμπειρία, ο Puharich επιδίωξε να αποδείξει επιστημονικά ότι η επικοινωνία με τους Εννέα υπακούετο σε φυσικούς και βιολογικούς νόμους που η σύγχρονη επιστήμη δεν είχε ακόμη καταφέρει να αποκωδικοποιήσει. Για να πετύχει αυτόν τον στόχο, ανέπτυξε μια εξαιρετικά εξεζητημένη μεθοδολογία που στηριζόταν σε δύο βασικούς πυλώνες: την απόλυτη ηλεκτρομαγνητική απομόνωση και τη στοχευμένη χημική ενεργοποίηση.
Στο πεδίο της ηλεκτρομαγνητικής απομόνωσης, ο Puharich πίστευε ακράδαντα ότι τα γήινα ραδιοκύματα, οι εκπομπές της τηλεόρασης και το φυσικό ηλεκτρομαγνητικό υπόβαθρο του πλανήτη λειτουργούσαν ως παρεμβολές που εμπόδιζαν την καθαρή λήψη [Puharich 1974]. Έτσι, κατασκεύασε έναν ειδικό, διπλό κλωβό Faraday ο οποίος ήταν επενδυμένος εσωτερικά με φύλλα χαλκού. Μέσα σε αυτό το απόλυτα μονωμένο δωμάτιο τοποθετούσε τα εκάστοτε διάμεσα. Στη συνέχεια, διοχέτευε προσεκτικά ελεγχόμενο ηλεκτρικό φορτίο στους τοίχους του κλωβού, δημιουργώντας ένα τεχνητό ηλεκτρικό πεδίο. Παρατήρησε με ενθουσιασμό ότι όταν το διάμεσο βρισκόταν σε αυτή την κατάσταση, η ακρίβεια και η σταθερότητα της επικοινωνίας με τον Tom αυξάνονταν κατακόρυφα.
Παράλληλα με την τεχνολογία, ο Puharich στράφηκε στην εθνοβοτανική και τη χημεία για να προκαλέσει τη χημική ενεργοποίηση του ανθρώπινου εγκεφάλου. Πειραματίστηκε εντατικά με το ισχυρό ψυχεδελικό μανιτάρι Amanita muscaria, γνωστό στην κοινή γλώσσα ως Αμανίτης ο μυοκτόνος [Puharich 1959]. Χορηγούσε μετρημένες και ελεγχόμενες δόσεις της ουσίας στα υποκείμενα λίγο πριν από την έναρξη των συνεδριών. Υποστήριζε με πάθος ότι τα ενεργά συστατικά του μανιτάρι λειτουργούσαν ως ισχυροί χημικοί καταλύτες που ξεκλείδωναν συγκεκριμένα κέντρα του εγκεφάλου, επιτρέποντάς του να συντονιστεί με τη λεπτή συχνότητα εκπομπής των Εννέα.
Μετά τον θάνατο του Dr. Vinod, ο Puharich δεν σταμάτησε, αλλά συνέχισε τα τολμηρά πειράματα με άλλα διάμεσα, με πιο εξέχουσα την Phyllis Schlemmer. Μέσα από εκατοντάδες ώρες σχολαστικά καταγεγραμμένων συνεδριών channeling, διαμορφώθηκε μια ολόκληρη κοσμική φιλοσοφία, η οποία αργότερα αποτυπώθηκε στο εμβληματικό βιβλίο-σταθμό του κινήματος New Age, The Only Planet of Choice [Schlemmer].
Οι απομαγνητοφωνήσεις των διαλόγων ανάμεσα στον Puharich και τον Tom αποκαλύπτουν μια προσεκτικά δομημένη και πολυεπίπεδη κοσμολογία. Όταν ο Puharich ρώτησε ευθέως την οντότητα αν ήταν ο ίδιος ο Θεός, εκείνη διευκρίνισε ότι οι Εννέα δεν αποτελούν την υπέρτατη θεότητα, αλλά τις εννέα θεμελιώδεις αρχές της Δημιουργίας που λειτουργούν ως ενδιάμεσοι κρίκοι ανάμεσα στην αρχέγονη Πηγή και το υλικό σύμπαν [Schlemmer].
Ιδιαίτερη αίσθηση προκαλεί η θεωρία τους γύρω από το κοσμικό παράδοξο της Γης. Σύμφωνα με τα λεγόμενα του Tom, ο πλανήτης μας κατέχει μια μοναδική, κρίσιμη και εξαιρετικά επικίνδυνη θέση στο ευρύτερο σύμπαν [Schlemmer]. Χαρακτηρίστηκε εύστοχα ως «Ο Μοναδικός Πλανήτης της Επιλογής», διότι αποτελεί το μοναδικό σημείο στη δημιουργία όπου στα νοήμονα όντα έχει χαριστεί το ασύλληπτο δώρο της απόλυτης, ανεξέλεγκτης ελευθερίας βούλησης. Αυτή ακριβώς η ελευθερία, ωστόσο, είναι που καθιστά την ανθρωπότητα διαρκώς ασταθή. Οι Εννέα ισχυρίστηκαν ότι παρενέβησαν ξανά ενεργά στον εικοστό αιώνα επειδή η ραγδαία ανάπτυξη των πυρηνικών όπλων απειλούσε να αφανίσει αυτή την πολύτιμη κοσμική ισορροπία.
Η βαθιά επιρροή του Συμβουλίου των Εννέα δεν περιορίστηκε στα στενά και απομονωμένα όρια των μεταφυσικών κύκλων. Το 1974, ο διάσημος σεναριογράφος και οραματιστής δημιουργός του Star Trek, Gene Roddenberry, εντάχθηκε στον στενό κύκλο του Puharich, στο αποκαλούμενο Lab Nine [Picknett & Prince]. Ο Roddenberry γοητεύτηκε βαθύτατα από τις απομαγνητοφωνήσεις και συμμετείχε ενεργά σε πολλές συνεδρίες, υποβάλλοντας απευθείας ερωτήσεις στον Tom μέσω της Phyllis Schlemmer.
Ο Roddenberry ενδιαφερόταν έντονα να μάθει πώς μια ανώτερη εξωγήινη φυλή θα διαχειριζόταν την επαφή με έναν τεχνολογικά λιγότερο εξελιγμένο πολιτισμό. Ο Tom του εξήγησε τότε ότι το Συμβούλιο εφαρμόζει μια αδιαπραγμάτευτη πολιτική μη-ανάμειξης, επιτρέποντας στους πλανήτες να ακολουθούν την αυτόνομη πορεία τους και επεμβαίνοντας αποκλειστικά σε περιπτώσεις επικείμενου ολοκληρωτικού αφανισμού [Schlemmer].
Αυτή ακριβώς η φιλοσοφική απάντηση αποτέλεσε τη θεμελιώδη γέννηση του Prime Directive, δηλαδή της Κορυφαίας Εντολής, η οποία καθιερώθηκε ως ο διασημότερος ηθικός κώδικας στο σύμπαν του Star Trek, απαγορεύοντας στον Αστροστόλο να παρεμβαίνει στην εσωτερική εξέλιξη ξένων πολιτισμών [Picknett & Prince]. Επιπλέον, η ίδια η σύλληψη της Ηνωμένης Ομοσπονδίας Πλανητών αλλά και ο μετέπειτα εμβληματικός τίτλος της σειράς Star Trek: Deep Space Nine συνιστούν άμεσες αναφορές και έναν διαχρονικό φόρο τιμής στις θρυλικές συνεδρίες του Puharich.
Η ακαδημαϊκή και πνευματική γοητεία γύρω από τις συνεδρίες του Puharich και τις αποκαλύψεις του Tom, ωστόσο, αποτελεί μόνο την επιφάνεια μιας πολυεπίπεδης και σκοτεινής πραγματικότητας. Πέρα από τα σαλόνια των ελίτ και τα εμπνευσμένα απόψυχα σενάρια της ποπ κουλτούρας, τα ίδια ακριβώς πειράματα και οι τεχνολογίες επικοινωνίας αξιοποιήθηκαν εντός ενός αδίστακτου γεωπολιτικού και στρατιωτικού πλαισίου. Καθώς ο Ψυχρός Πόλεμος κορυφώνονταν, τα σύνορα ανάμεσα στη μεταφυσική αναζήτηση και τον κρατικό έλεγχο άρχισαν να θολώνουν επικίνδυνα, αποκαλύπτοντας το κρυφό υπόβαθρο των μυστικών υπηρεσιών πίσω από το φαινόμενο των Εννέα.
Η ακαδημαϊκή και πνευματική γοητεία γύρω από τις συνεδρίες του Puharich και τις αποκαλύψεις του Tom, ωστόσο, αποτελεί μόνο την επιφάνεια μιας πολυεπίπεδης και σκοτεινής πραγματικότητας. Πέρα από τα σαλόνια των ελίτ και τα εμπνευσμένα απόψυχα σενάρια της ποπ κουλτούρας, τα ίδια ακριβώς πειράματα και οι τεχνολογίες επικοινωνίας αξιοποιήθηκαν εντός ενός αδίστακτου γεωπολιτικού και στρατιωτικού πλαισίου. Καθώς ο Ψυχρός Πόλεμος κορυφώνονταν, τα σύνορα ανάμεσα στη μεταφυσική αναζήτηση και τον κρατικό έλεγχο άρχισαν να θολώνουν επικίνδυνα, αποκαλύπτοντας το κρυφό υπόβαθρο των μυστικών υπηρεσιών πίσω από το φαινόμενο των Εννέα.
Ενώ το ευρύ κοινό έβλεπε στο Συμβούλιο των Εννέα μια νέα πνευματική φιλοσοφία, πίσω από τις κλειστές πόρτες των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών η κατάσταση αντιμετωπιζόταν με όρους Ψυχρού Πολέμου. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1950 και του 1960, η Σοβιετική Ένωση επένδυε τεράστια ποσά στην Ψυχοτρονική, τη στρατιωτική έρευνα γύρω από την τηλεπάθεια και την τηλεκίνηση. Η CIA, φοβούμενη ότι θα χάσει το στρατηγικό πλεονέκτημα, στράφηκε στην υποστήριξη και τις διασυνδέσεις που προσέφερε ο κρατικός μηχανισμός και τα ιδιωτικά κεφάλαια [Marks]. Από τη μία πλευρά, ο κρατικός μηχανισμός, μέσω της CIA, του Στρατού των ΗΠΑ και των εργαστηρίων του Stanford Research Institute, παρείχε την απαραίτητη υλικοτεχνική υποστήριξη [Ronson]. Από την άλλη πλευρά, ισχυρά ιδιωτικά κεφάλαια εξασφάλιζαν τη συνεχή ροή πόρων. Σε αυτό το πλαίσιο, ο Puharich υπήρξε ιδανικός σύνδεσμος. Υπηρέτησε ως λοχαγός στο Ιατρικό Σώμα του Αμερικανικού Στρατού στο Fort Detrick, το κέντρο βιολογικού πολέμου των ΗΠΑ, όπου παρουσίασε μελέτες για τη στρατιωτική χρήση των ψυχικών φαινομένων [Picknett & Prince]. Η έρευνά του συνδέθηκε άμεσα με το διαβόητο πρόγραμμα MKUltra, το οποίο πειραματιζόταν με τον έλεγχο του νου, τη χρήση LSD, την επαγωγική ύπνωση και τη στέρηση αισθήσεων [Marks]. Όταν ο Puharich ανακάλυψε στο Ισραήλ τον νεαρό Uri Geller το 1971, ο οποίος μπορούσε να λυγίζει μεταλλικά αντικείμενα με το μυαλό του, τον μετέφερε στις εγκαταστάσεις του Stanford Research Institute [Puharich 1974]. Εκεί, υπό την επίβλεψη των επιστημόνων Russell Targ και Harold Puthoff, ο Geller υποβλήθηκε σε εξαντλητικά πειράματα Remote Viewing, δηλαδή τηλεπισκόπησης [Ronson]. Τα πειράματα αυτά χρηματοδοτούνταν κρυφά από τη CIA και έθεσαν τις βάσεις για το μετέπειτα διάσημο Project Stargate, την επίσημη προσπάθεια του αμερικανικού στρατού να δημιουργήσει ψυχικούς κατασκόπους.
Η εμπλοκή των μυστικών υπηρεσιών στην υπόθεση Puharich δεν αποτελεί θεωρία συνωμοσίας, αλλά ιστορικό γεγονός καταγεγραμμένο σε επίσημα κρατικά έγγραφα που αποχαρακτηρίστηκαν μέσω του Freedom of Information Act (FOIA). Τρία συγκεκριμένα έγγραφα φωτίζουν το παρασκήνιο. Πρώτον, το έγγραφο CIA-RDP96-00787R000700110003-1 επιβεβαιώνει ότι τον Αύγουστο του 1972, κλιμάκιο της CIA παρακολουθούσε στενά τις εργαστηριακές δοκιμές του Puharich με τον Uri Geller [Central Intelligence Agency 1972]. Οι αναλύσεις επικεντρώνονταν στο αν ο Geller μπορούσε να προκαλέσει μαγνητικές διαταραχές εξ αποστάσεως ή να αλλοιώσει τα δεδομένα επιστημονικών οργάνων μέτρησης, κάτι που θα καθιστούσε τις ικανότητές του πολύτιμο όπλο δολιοφθοράς. Δεύτερον, στην αναφορά CIA-RDP96-00791R000100480003-3 αναλύονται οι τεχνικές τηλεπαθητικής λήψης [Central Intelligence Agency 1973]. Οι αναλυτές της CIA κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι οι μέθοδοι του Puharich για την επίτευξη remote viewing ήταν λειτουργικές και εφαρμόσιμες για τη συλλογή πληροφοριών πίσω από το Σιδηρούν Παραπέτασμα. Το αν οι πληροφορίες προέρχονταν από το Συμβούλιο των Εννέα ή από το υποσυνείδητο του υποκειμένου ήταν αδιάφορο για την υπηρεσία· αυτό που είχε σημασία ήταν η ακρίβεια των δεδομένων. Τρίτον, η αναφορά CIA-RDP88-01315R000400380021-7 συνδέει ευθέως τους επιστημονικούς συνεργάτες του Puharich με τα προγράμματα ελέγχου συμπεριφοράς [Central Intelligence Agency 1975]. Αποκαλύπτει ότι οι τεχνικές που χρησιμοποιούνταν στο Lab Nine, όπως η παρατεταμένη απομόνωση, η επαγωγική ύπνωση και η χρήση χημικών ουσιών, ήταν πανομοιότυπες με τις μεθόδους που η CIA είχε αναπτύξει για να κάμπτει την ανθρώπινη αντίσταση και να προγραμματίζει νέες πεποιθήσεις στα υποκείμενα.
Το πιο αμφιλεγόμενο και ηθικά σκοτεινό κεφάλαιο της πορείας του Puharich ξεκίνησε στα μέσα της δεκαετίας του 1970 στο κτήμα του, γνωστό ως Turkey Farm, στο Όσινινγκ της Νέας Υόρκης [Picknett & Prince]. Εκεί, ο Puharich συγκέντρωσε μια ομάδα περίπου είκοσι παιδιών και εφήβων με εξαιρετικά υψηλό δείκτη νοημοσύνης και υποτιθέμενες ψυχικές ευαισθησίες, τα οποία αποκαλούσε Space Kids ή Gellerlings. Η μεθοδολογία του με τα παιδιά βασιζόταν στον συγχρονισμό των εγκεφαλικών κυμάτων και τη χρήση ηλεκτρονικών φωνών [Picknett & Prince]. Για τον συγχρονισμό, ο Puharich χρησιμοποιούσε ειδικές γεννήτριες εξαιρετικά χαμηλών συχνοτήτων (ELF) για να βομβαρδίζει το εργαστήριο με ηλεκτρομαγνητικά κύματα. Στόχος του ήταν να εξαναγκάσει τους εγκεφάλους των παιδιών να συντονιστούν στην κατάσταση Θήτα, τη συχνότητα που σχετίζεται με τα όνειρα και τη βαθιά ύπνωση, δημιουργώντας μια τεχνητή, ομαδική τηλεπαθητική συνείδηση. Παράλληλα, χρησιμοποιώντας τις δικές του εφευρέσεις οστικής αγωγιμότητας μέσω των δοντιών, μπορούσε να μεταδίδει ήχους απευθείας στο κρανίο των παιδιών χωρίς να ακούγεται τίποτα στο υπόλοιπο δωμάτιο. Όταν αυτά τα παιδιά μεγάλωσαν, έσπασαν τη σιωπή τους, αποκαλύπτοντας το μέγεθος του ψυχολογικού τραύματος που υπέστησαν [Picknett & Prince]. Πρώην συμμετέχοντες κατέθεσαν ότι ο Puharich χρησιμοποιούσε την καθημερινή βαθιά ύπνωση για να τους φυτέψει τεχνητές αναμνήσεις εξωγήινων επαφών. Τα παιδιά ζούσαν απομονωμένα από την κοινωνία, υπό το ασήκωτο ψυχολογικό βάρος ότι είχαν επιλεγεί από το Συμβούλιο των Εννέα ως οι Κοσμικοί Μεσσίες που θα έσωζαν τον πλανήτη από την καταστροφή. Οι φωνές των Εννέα που άκουγαν μέσα στο κεφάλι τους δεν ήταν παρά οι οδηγίες του Puharich από το δωμάτιο ελέγχου.
Το πείραμα των Space Kids και η λειτουργία του Lab Nine τερματίστηκαν απότομα και βίαια το καλοκαίρι του 1978 [Picknett & Prince]. Μια νύχτα, το κτήμα του Turkey Farm τυλίχθηκε στις φλόγες. Η πυρκαγιά ξεκίνησε ταυτόχρονα από διαφορετικά σημεία του κτιρίου, και οι αρχές έκαναν λόγο για ξεκάθαρο εμπρησμό. Το μεγαλύτερο μέρος των εργαστηριακών σημειώσεων, των μαγνητοφωνήσεων και των συσκευών ELF καταστράφηκαν ολοσχερώς. Ο Puharich, τρομοκρατημένος, διέφυγε αμέσως στο Μεξικό [Puharich 1974]. Ισχυρίστηκε δημόσια ότι η CIA προσπάθησε να τον δολοφονήσει και να εξαφανίσει τα ίχνη των πειραμάτων επειδή η έρευνα με τα παιδιά είχε ξεφύγει από τα όρια που είχε θέσει η υπηρεσία. Αντίθετα, πρώην συνεργάτες του υποστήριξαν ότι ο ίδιος ο Puharich έβαλε τη φωτιά. Καθώς οι πλούσιοι χρηματοδότες του είχαν αρχίσει να ζητούν αποδείξεις και οικονομικό έλεγχο για τα εκατομμύρια που είχαν επενδύσει, ο εμπρησμός ήταν ο μοναδικός τρόπος για τον Puharich να καταστρέψει τα στοιχεία της αποτυχίας του και να παρουσιαστεί ως θύμα μιας κρατικής συνωμοσίας.
Στη σύγχρονη ιστορική και κοινωνιολογική έρευνα, με κορυφαίο το έργο των Lynn Picknett και Clive Prince, The Stargate Conspiracy, η υπόθεση του Συμβουλίου των Εννέα έχει απομυθοποιηθεί πλήρως [Picknett & Prince]. Δεν εξετάζεται ως μια πραγματική επαφή με εξωγήινους, αλλά ως ένα από τα πιο επιτυχημένα και μακροχρόνια πειράματα κοινωνικής μηχανικής. Πέρα όμως από τον ρόλο του ψυχρού αρχιτέκτονα, η τραγικότητα του Puharich έγκειται στο γεγονός ότι, όσο περνούσαν τα χρόνια, τα όρια ανάμεσα στον επιστήμονα-χειριστή και στον πιστό θύμα θόλωσαν επικίνδυνα· ο ίδιος φάνηκε να εγκλωβίζεται ολοκληρωτικά στον μύθο που είχε κατασκευάσει, πείθοντας τελικά τον ίδιο του τον εαυτό για την αλήθεια των εξωγήινων φωνών που ο ίδιος σκηνοθετούσε. Η διαδικασία αυτή εξελίχθηκε γραμμικά: αρχικά, ο συνδυασμός της βαθιάς ύπνωσης και των ψυχεδελικών ουσιών επέτρεψε την παράκαμψη της ορθολογικής σκέψης των υποκειμένων. Στη συνέχεια, η χρήση των συσκευών ELF και της οστικής αγωγής δημιούργησε τεχνητές εξωγήινες φωνές, οι οποίες βιώνονταν ως αληθινές. Το τελικό στάδιο αυτής της διαδικασίας ήταν η επιτυχής δημιουργία μιας νέας UFO-θρησκείας και η επαγωγική χειραγώγηση των πεποιθήσεων. Ο Puharich, χρησιμοποιώντας το επιστημονικό του υπόβαθρο, την ύπνωση και την τεχνολογία, κατάφερε να κατασκευάσει μια σύγχρονη μυθολογία [Picknett & Prince]. Παρακάμπτοντας την ορθολογική σκέψη των διαμέσων και των παιδιών, προγραμμάτισε το υποσυνείδητό τους να παράγει τα μηνύματα των Εννέα. Ο απώτερος σκοπός αυτών των πειραμάτων, είτε καθοδηγούνταν από τις μυστικές υπηρεσίες είτε από την προσωπική του φιλοδοξία, ήταν να δοκιμαστεί αν είναι εφικτό να δημιουργηθεί μια νέα, τεχνητή θρησκεία, μια UFO-θρησκεία βασισμένη στους αρχαίους θεούς, ικανή να χειραγωγήσει τις πεποιθήσεις των μαζών σε παγκόσμια κλίμακα. Ο Dr. Andrija Puharich πέθανε απομονωμένος το 1995. Η κληρονομιά του, ωστόσο, παραμένει ζωντανή. Το Συμβούλιο των Εννέα απέδειξε πόσο εύκολα η επιστήμη μπορεί να διαστρεβλωθεί, μετατρέποντας τα εργαστήρια σε ναούς μιας κατασκευασμένης κοσμικής αλήθειας.
Η προσπάθεια των σύγχρονων μυστικών υπηρεσιών και των επιστημόνων να χειραγωγήσουν την ανθρώπινη συνείδηση και να ελέγξουν την εξέλιξη μέσα από ελεγχόμενα εργαστήρια και ψυχολογικά πειράματα, ωστόσο, δεν αποτελεί παρά μια σύγχρονη και ατελής επανάληψη ενός αρχέγονου σχεδίου. Χιλιετίες πριν από τον Ψυχρό Πόλεμο, τα προγράμματα MKUltra και τα συνωμοτικά δίκτυα των δυτικών ελίτ, η ίδια ακριβώς αγωνία για την επικίνδυνη ισορροπία ανάμεσα στην πρόοδο της γνώσης και την ηθική ανωριμότητα της ανθρωπότητας οδήγησε τους ηγέτες της αρχαιότητας στη δημιουργία απόλυτα κρυφών μηχανισμών διαφύλαξης της αλήθειας, μεταφέροντας το επίκεντρο της απόκρυφης εξουσίας από τα σύγχρονα στρατιωτικά κέντρα στις μυστηριώδεις σκιές της αρχαίας Ανατολής.
Η προσπάθεια των σύγχρονων μυστικών υπηρεσιών και των επιστημόνων να χειραγωγήσουν την ανθρώπινη συνείδηση και να ελέγξουν την εξέλιξη μέσα από ελεγχόμενα εργαστήρια και ψυχολογικά πειράματα, ωστόσο, δεν αποτελεί παρά μια σύγχρονη και ατελής επανάληψη ενός αρχέγονου σχεδίου. Η ιδέα ότι μια πεφωτισμένη ελίτ πρέπει να κρύψει την επικίνδυνη γνώση από μια ανώριμη ανθρωπότητα δεν γεννήθηκε στα ψυχροπολεμικά εργαστήρια· είναι ένα αρχέτυπο που διατρέχει τους αιώνες. Χιλιετίες πριν από τον Ψυχρό Πόλεμο, τα προγράμματα MKUltra και τα συνωμοτικά δίκτυα των δυτικών ελίτ, η ίδια ακριβώς αγωνία για την επικίνδυνη ισορροπία ανάμεσα στην πρόοδο της γνώσης και την ηθική ανωριμότητα της ανθρωπότητας οδήγησε τους ηγέτες της αρχαιότητας στη δημιουργία απόλυτα κρυφών μηχανισμών διαφύλαξης της αλήθειας, μεταφέροντας το επίκεντρο της απόκρυφης εξουσίας από τα σύγχρονα στρατιωτικά κέντρα στις μυστηριώδεις σκιές της αρχαίας Ανατολής.
Η προσπάθεια των σύγχρονων μυστικών υπηρεσιών και των επιστημόνων να χειραγωγήσουν την ανθρώπινη συνείδηση και να ελέγξουν την εξέλιξη μέσα από ελεγχόμενα εργαστήρια και ψυχολογικά πειράματα, ωστόσο, δεν αποτελεί παρά μια σύγχρονη και ατελής επανάληψη ενός αρχέγονου σχεδίου. Χιλιετίες πριν από τον Ψυχρό Πόλεμο, τα προγράμματα MKUltra και τα συνωμοτικά δίκτυα των δυτικών ελίτ, η ίδια ακριβώς αγωνία για την επικίνδυνη ισορροπία ανάμεσα στην πρόοδο της γνώσης και την ηθική ανωριμότητα της ανθρωπότητας οδήγησε τους ηγέτες της αρχαιότητας στη δημιουργία απόλυτα κρυφών μηχανισμών διαφύλαξης της αλήθειας, μεταφέροντας το επίκεντρο της απόκρυφης εξουσίας από τα σύγχρονα στρατιωτικά κέντρα στις μυστηριώδεις σκιές της αρχαίας Ανατολής.
Η προσπάθεια των σύγχρονων μυστικών υπηρεσιών και των επιστημόνων να χειραγωγήσουν την ανθρώπινη συνείδηση και να ελέγξουν την εξέλιξη μέσα από ελεγχόμενα εργαστήρια και ψυχολογικά πειράματα, ωστόσο, δεν αποτελεί παρά μια σύγχρονη και ατελής επανάληψη ενός αρχέγονου σχεδίου. Η ιδέα ότι μια πεφωτισμένη ελίτ πρέπει να κρύψει την επικίνδυνη γνώση από μια ανώριμη ανθρωπότητα δεν γεννήθηκε στα ψυχροπολεμικά εργαστήρια· είναι ένα αρχέτυπο που διατρέχει τους αιώνες. Χιλιετίες πριν από τον Ψυχρό Πόλεμο, τα προγράμματα MKUltra και τα συνωμοτικά δίκτυα των δυτικών ελίτ, η ίδια ακριβώς αγωνία για την επικίνδυνη ισορροπία ανάμεσα στην πρόοδο της γνώσης και την ηθική ανωριμότητα της ανθρωπότητας οδήγησε τους ηγέτες της αρχαιότητας στη δημιουργία απόλυτα κρυφών μηχανισμών διαφύλαξης της αλήθειας, μεταφέροντας το επίκεντρο της απόκρυφης εξουσίας από τα σύγχρονα στρατιωτικά κέντρα στις μυστηριώδεις σκιές της αρχαίας Ανατολής.
Για να κατανοήσει κανείς τη γέννηση της πιο ανθεκτικής μυστικής αδελφότητας της Ανατολής, πρέπει να ταξιδέψει στο έτος 261 π.Χ., στις πεδιάδες της αρχαίας Ινδίας, όπου ο αυτοκράτορας Ασόκα ο Μέγας, τρίτος ηγεμόνας της δυναστείας των Μαουρία και εγγονός του ιδρυτή της, Τσαντρακούπτα, βρισκόταν στο απόγειο της επεκτατικής του πολιτικής. Η αυτοκρατορία του εκτεινόταν ήδη από τα βουνά του Ινδοκούς στο σημερινό Αφγανιστάν έως τα βάθη της Βεγγάλης, ωστόσο ένα ανεξάρτητο φεουδαρχικό και ναυτικό κράτος στα ανατολικά παράλια, η Καλίνγκα, παρέμενε ένα γεωπολιτικό αγκάθι που εμπόδιζε τον πλήρη έλεγχο των εμπορικών οδών προς τον Ινδικό Ωκεανό. Η εκστρατεία που εξαπέλυσε ο Ασόκα εναντίον της Καλίνγκα έμελλε να αλλάξει την παγκόσμια ιστορία, καθώς η στρατιωτική μηχανή των Μαουρία χρησιμοποίησε εκατοντάδες χιλιάδες πεζούς, ιππικό και χιλιάδες πολεμικούς ελέφαντες για να κάμψει την πεισματική αντίσταση των υπερασπιστών της, βάφοντας την τελική μάχη κοντά στον ποταμό Ντάγια με τόσο αίμα ώστε οι τοπικοί θρύλοι αναφέρουν ότι τα νερά του έγιναν κόκκινα. Οι επίσημες καταγραφές στα βράχια του Ασόκα, ειδικά το Διάταγμα Αριθμός 13, επιβεβαιώνουν το μέγεθος της φρίκης με περισσότερους από εκατό χιλιάδες ανθρώπους σφαγιασμένους στο πεδίο της μάχης και άλλους εκατόν πεντήντα χιλιάδες αιχμαλωτισμένους ή νεκρούς από τις κακουχίες και τις επιδημίες. Καθώς ο Ασόκα περιπλανήθηκε στο πεδίο της μάχης μετά τη νίκη του, αντικρίζοντας τα ακρωτηριασμένα σώματα, τα καμμένα χωριά και τον θρήνο των ορφανών, υπέστη έναν βαθύ εσωτερικό και υπαρξιακό κλυδωνισμό που ξύπνησε τη συνείδησή του, συνειδητοποιώντας ότι η κατάκτηση μέσω της βίας επιφέρει μόνο την αποσύνθεση της ανθρώπινης ψυχής και την καταστροφή των πολιτισμών. Ηθικά συγκλονισμένος, αποκήρυξε τον πόλεμο, ασπάστηκε τον Βουδισμό υπό την καθοδήγηση του μοναχού Ουπαγκούπτα και ορκίστηκε να κυβερνήσει μέσω του Ντάρμα, δηλαδή της δικαιοσύνης, της ειρήνης, της θρησκευτικής ανοχής και της ευσπλαχνίας προς όλα τα έμβια όντα.
Ωστόσο, η μεταστροφή του Ασόκα δεν ήταν απλώς μια πράξη προσωπικής ευσέβειας ή θρησκευτικής μεταμέλειας, αλλά μια πράξη βαθιάς πολιτικής, στρατηγικής και επιστημονικής διορατικότητας, καθώς ο αυτοκράτορας αντιλήφθηκε ότι η διάνοια του ανθρώπου εξελίσσεται με ρυθμούς πολύ ταχύτερους από την ηθική του ωριμότητα, βλέποντας ότι όταν η προηγμένη επιστημονική γνώση και οι τεχνολογικές ανακαλύψεις συνδυάζονται με το πάθος για εξουσία, τείνουν νομοτελειακά να χρησιμοποιηθούν για την κατασκευή όπλων μαζικής καταστροφής. Συνειδητοποιώντας ότι αν οι επιστημονικές ανακαλύψεις της εποχής του ή εκείνες που θα ακολουθούσαν στους επόμενους αιώνες έπεφταν στα χέρια ανώριμων ηγεμόνων, η ανθρωπότητα θα οδηγούνταν στον αυτοαφανισμό, ίδρυσε το έτος 226 π.Χ. μια απόλυτα μυστική και ανεξάρτητη οργάνωση γνωστή ως η Αδελφότητα των Εννέα Αγνώστων Ανδρών. Η δομή της οργάνωσης σχεδιάστηκε με τέτοιο τρόπο ώστε να εξασφαλίζεται η απόλυτη στεγανότητα, η προστασία από τις κυβερνητικές παρεμβάσεις και η αθανασία της στο πέρασμα των αιώνων, με τον αυτοκράτορα να επιλέγει προσωπικά εννέα από τα πιο λαμπρά και σοφά μυαλά της Ασίας, περιλαμβάνοντας επιστήμονες, φιλόσοφους, αστρονόμους, βοτανολόγους και ανατομείς από την ελληνιστική Βακτρία, την Περσία και την Κίνα, οι οποίοι ορκίστηκαν σε ιερό όρκο να κρατήσουν την ύπαρξή τους κρυφή από το ευρύ κοινό, τους αυλικούς, τους πολιτικούς και τους στρατιωτικούς ηγέτες. Η αδελφότητα δεν είχε ιεραρχική πυραμίδα ούτε διευθυντικό κέντρο που θα μπορούσε να εντοπιστεί και να εξαρθρωθεί, αλλά αποτελούνταν από εννέα ισότιμα μέλη που λειτουργούσαν αυτόνομα και σε απόλυτο συντονισμό, διατηρώντας έναν μοναδικό μηχανισμό διαδοχής όπου ο αυστηρά σταθερός αριθμός των μελών ανανεωνόταν με την επιλογή ενός νέου υποψηφίου υψηλού ήθους και διάνοιας από τα υπόλοιπα οκτώ μέλη μόλις κάποιος πλησίαζε στο τέλος της ζωής του. Με αυτόν τον εξελιγμένο μηχανισμό αυτοσυντήρησης, η οργάνωση εξασφάλισε τη συνέχεια της λειτουργίας της για περισσότερες από δύο χιλιετίες, επιβιώνοντας από την κατάρρευση των Μαουρία, τις εισβολές των Κουσάν και των Λευκών Ούννων, την άνοδο και την πτώση των Γκούπτα, τις ισλαμικές κατακτήσεις και την ευρωπαϊκή αποικιοκρατία, έχοντας ως μοναδικό σκοπό το κάθε μέλος να διαφυλάξει, να εμπλουτίσει και να κρύψει από τα μάτια του κόσμου ένα συγκεκριμένο πεδίο γνώσης καταγεγραμμένο σε εννέα ιερά βιβλία πρακτικής εφαρμοσμένης επιστήμης και τεχνολογίας.
Σύμφωνα με τον θρύλο και τις εσωτερικές παραδόσεις που διέδωσε μεταγενέστερα η δυτική λογοτεχνία, το περιεχόμενο των εννέα βιβλίων που φύλαττε η αδελφότητα κάλυπτε κορυφαία επιστημονικά πεδία.
>Το πρώτο βιβλίο ήταν αφιερωμένο στην προπαγάνδα, την ψυχολογική χειραγώγηση και τον ψυχολογικό πόλεμο, περιέχοντας προηγμένες τεχνικές για τη διαμόρφωση της συμπεριφοράς των μαζών και την ανατροπή εχθρικών κυβερνήσεων χωρίς τη χρήση σωματικής βίας. Το δεύτερο βιβλίο πραγματευόταν τη φυσιολογία, την ανατομία και τη νευρολογία, περιέχοντας τη χαρτογράφηση του νευρικού συστήματος και οδηγίες για το πώς ένα στρατηγικό άγγιγμα ή πίεση σε συγκεκριμένα νευρικά πλέγματα και ζωτικά σημεία, γνωστά ως Μάρμα, μπορεί να σκοτώσει, να παραλύσει ή να θεραπεύσει έναν άνθρωπο ακαριαία, αποτελώντας τη βάση για τις πολεμικές τέχνες και τον βελονισμό. Το τρίτο βιβλίο ήταν εστιασμένο στη μικροβιολογία, τη βιολογία και την επιδημιολογία, αναλύοντας τη δομή μικροοργανισμών και την ανάπτυξη μεθόδων για τον έλεγχο θανατηφόρων επιδημιών και τη δημιουργία αντιδότων, με λαϊκές παραδόσεις να συνδέουν τη γνώση αυτή με τον καθαγιασμό των υδάτων του Γάγγη μέσω ειδικών βακτηριοφάγων. Το τέταρτο βιβλίο αφορούσε την αλχημεία, τη μεταλλουργία και τη μεταστοιχείωση των υλικών για τη μεταβολή της μοριακής δομής των μετάλλων και τη δημιουργία χρυσού, όχι για πλουτισμό αλλά για τη διακριτική στήριξη του νομισματικού συστήματος της Ινδίας σε περιόδους κρίσης. Το πέμπτο βιβλίο ήταν αφιερωμένο στην επικοινωνία και τις τηλεπικοινωνίες, εξετάζοντας εξελιγμένες μεθόδους μετάδοσης μηνυμάτων μέσω κυμάτων, τηλεπάθειας και θεωριών για την υπέρβαση της ταχύτητας του φωτός και την επαφή με εξωγήινους πολιτισμούς. Το έκτο βιβλίο πραγματευόταν τη βαρύτητα, τη μηχανική και την αεροναυπηγική, περιέχοντας τα μυστικά της αντιβαρύτητας και τα κατασκευαστικά σχέδια των Βιμάνας, των θρυλικών ιπτάμενων σκαφών της αρχαιότητας που κινούνταν με υδράργυρο ή ηλιακή ενέργεια. Το έβδομο βιβλίο ήταν εστιασμένο στην κοσμογονία, την κοσμική δομή και την αστροφυσική, αναλύοντας τους νόμους της δημιουργίας, τη φύση της ύλης και αντιύλης και τις δυνατότητες ταξιδιού μέσα από σκουληκότρυπες στον χωροχρόνο. Το όγδοο βιβλίο αφορούσε τη φυσική του φωτός και την κβαντική ενέργεια, περιγράφοντας τεχνολογίες παρόμοιες με τα σύγχρονα λέιζερ για τη συγκέντρωση και ενίσχυση των ακτίνων του ήλιου σε μορφή όπλου ή ασπίδας. Τέλος, το ένατο και τελευταίο βιβλίο ήταν αφιερωμένο στην κοινωνιολογία, την ιστορική νομοτέλεια και την πολιτική μοντελοποίηση, περιέχοντας σύνθετα μαθηματικά και στατιστικά μοντελοποιήματα που επέτρεπαν την πρόβλεψη της ανόδου και πτώσης των πολιτισμών, δίνοντας στην αδελφότητα τη δυνατότητα να παρεμβαίνει έμμεσα στην παγκόσμια ιστορία για τη διατήρηση της σταθερότητας.
Η πεποίθηση ότι η προηγμένη γνώση και η απόκρυφη σοφία της Ανατολής διαφυλάσσονται από σκιώδεις φύλακες για να προστατευθεί η ανθρωπότητα από τον αφανισμό, ωστόσο, δεν έμεινε περιορισμένη στα αρχαία χειρόγραφα και στις μυστικές παραδόσεις της ινδικής χερσονήσου. Με το πέρασμα των αιώνων και την είσοδο του σύγχρονου κόσμου στην εποχή της μαζικής πληροφόρησης, ο αρχαίος αυτός θρύλος ταξίδεψε στη Δύση, όπου μεταμορφώθηκε από μια τοπική ανατολική παράδοση σε ένα παγκόσμιο λογοτεχνικό φαινόμενο και ένα διαχρονικό σύμβολο προβληματισμού για τα όρια της επιστήμης και της ανθρώπινης χειραγώγησης.
«Η ιστορία μου εμπλέκει τρία βασικά στοιχεία. Το πρωτεύον στοιχείο δεν είναι μια μεμονωμένη οντότητα, αλλά ένα κολλέγιο φωνών που φτάνει στον άνθρωπο στη γη. Έχουμε, στην αρχή, τα λόγια των Εννέα, οι οποίοι σχετίζονται άμεσα με την ανθρώπινη αντίληψη για τον Θεό... Οι ελεγκτές του σύμπαντος λειτουργούν υπό την καθοδήγηση των Εννέα. Ανάμεσα στους ελεγκτές και τους αμέτρητους αριθμούς των πλανητικών πολιτισμών στο σύμπαν βρίσκονται οι αγγελιαφόροι. Είναι οι αγγελιαφόροι που βοηθούν στην εκπλήρωση του πεπρωμένου της δημιουργίας με απαλή έμφαση όπου και όταν χρειάζεται.»
Βιβλιογραφία
Η προσπάθεια των σύγχρονων μυστικών υπηρεσιών και των επιστημόνων να χειραγωγήσουν την ανθρώπινη συνείδηση και να ελέγξουν την εξέλιξη μέσα από ελεγχόμενα εργαστήρια και ψυχολογικά πειράματα, ωστόσο, δεν αποτελεί παρά μια σύγχρονη και ατελής επανάληψη ενός αρχέγονου σχεδίου. Χιλιετίες πριν από τον Ψυχρό Πόλεμο, τα προγράμματα MKUltra και τα συνωμοτικά δίκτυα των δυτικών ελίτ, η ίδια ακριβώς αγωνία για την επικίνδυνη ισορροπία ανάμεσα στην πρόοδο της γνώσης και την ηθική ανωριμότητα της ανθρωπότητας οδήγησε τους ηγέτες της αρχαιότητας στη δημιουργία απόλυτα κρυφών μηχανισμών διαφύλαξης της αλήθειας, μεταφέροντας το επίκεντρο της απόκρυφης εξουσίας από τα σύγχρονα στρατιωτικά κέντρα στις μυστηριώδεις σκιές της αρχαίας Ανατολής.
Για πολλούς αιώνες, η ύπαρξη των Εννέα Αγνώστων Ανδρών παρέμενε ένας εσωτερικός θρύλος της ινδικής χερσονήσου, προστατευμένος από τη μυστικότητα των τοπικών παραδόσεων και την απομόνωση των βουδιστικών και ινδουιστικών μοναστηριών, μέχρις ότου η πρώτη σοβαρή επαφή της Δύσης με τον μύθο συνέβη κατά τη διάρκεια της βρετανικής αποικιοκρατίας τον δέκατο ένατο αιώνα, όταν ο Louis Jacolliot, ένας Γάλλος δικαστικός και πρόξενος στην Καλκούτα, άρχισε να μεταφράζει τα αρχαία κείμενα και υποστήριξε με θέρμη ότι οι σοφοί του Ασόκα κατείχαν ασύλληπτες τεχνολογίες. Ο Jacolliot γοήτευσε τους ευρωπαϊκούς αποκρυφιστικούς κύκλους και έθεσε τις βάσεις για τη μετέπειτα αναζήτηση των κρυμμένων σοφών, ωστόσο η οριστική εκτίναξη του θρύλου στην παγκόσμια ποπ κουλτούρα πραγματοποιήθηκε το 1923 με τη δημοσίευση του εμβληματικού μυθιστορήματος The Nine Unknown από τον Άγγλο συγγραφέα και πρώην αξιωματούχο Talbot Mundy, ο οποίος συνδύασε τα ιστορικά στοιχεία με τη λογοτεχνική μυθοπλασία παρουσιάζοντας τους Εννέα ως μια πανίσχυρη παγκόσμια μυστική εταιρεία που προστατεύει τα εννέα βιβλία από τις επεκτατικές διαθέσεις των δυτικών αυτοκρατοριών.
Μία από τις πιο γοητευτικές και επίμονες πτυχές του μύθου είναι η προσπάθεια σύνδεσης της αδελφότητας με κορυφαίους επιστήμονες και εφευρέτες, όπως ο μεγάλος Ινδός επιστήμονας Jagadish Chandra Bose που θεωρείται πατέρας της ραδιοεπικοινωνίας και απέδειξε ότι τα φυτά έχουν συναισθήματα και αισθάνονται τον πόνο, μια ανακάλυψη που αποδόθηκε στο δεύτερο βιβλίο της αδελφότητας περί φυσιολογίας, ενώ μια άλλη ιστορική προσωπικότητα ήταν ο Πάπας Σιλβέστρος ο Δεύτερος, γνωστός ως Gerbert d'Aurillac, ο οποίος είχε σπουδάσει στα ισλαμικά πανεπιστήμια της Ισπανίας και, σύμφωνα με τη μεσαιωνική παράδοση, ήρθε σε επαφή με μέλη της αδελφότητας φέρνοντας στην Ευρώπη προηγμένες γνώσεις και κατασκευάζοντας μια μυστηριώδη χάλκινη κεφαλή που λειτουργούσε ως πρώιμος υπολογιστής βασισμένος στις γνώσεις του πέμπτου βιβλίου περί επικοινωνίας.
Αν απομονώσουμε το μυθολογικό και το λογοτεχνικό στοιχείο, η περίπτωση των Εννέα Αγνώστων Ανδρών του Ασόκα —όπως ακριβώς και τα πειράματα του Andrija Puharich στο Lab Nine— θέτει ένα βαθύ και διαχρονικό φιλοσοφικό ερώτημα σχετικά με τη σχέση της ανθρωπότητας με την πρόοδο και το δικαίωμα ελέγχου της πληροφορίας. Από τη μία πλευρά, η ύπαρξη μιας πεφωτισμένης ελίτ προβάλλει ως πράξη υπέρτατης προστασίας από τον πρόωρο αυτοαφανισμό. Από την άλλη, ελλοχεύει ο κίνδυνος μιας ολοκληρωτικής χειραγώγησης από λίγους αυτοδιορισμένους σοφούς που κατέχουν το μονοπώλιο της απόλυτης αλήθειας.
Είτε πρόκειται για τα ψυχροπολεμικά εργαστήρια και τις τεχνητές φωνές του Puharich είτε για τα αρχαία χειρόγραφα των Σοφών της Ανατολίας, ο θρύλος των «Εννέα» παραμένει μια συγκλονιστική αλληγορία για την ηθική ευθύνη της γνώσης. Στον σημερινό κόσμο, όπου η τεχνητή νοημοσύνη επαναπροσδιορίζει τα όρια της σκέψης, οι αλγόριθμοι διαμορφώνουν την παγκόσμια κοινή γνώμη και η βιοτεχνολογία αγγίζει τα θεμέλια της ανθρώπινης φύσης, το μήνυμα αυτό γίνεται πιο επιτακτικό από ποτέ. Η μεγαλύτερη πρόκληση για τον σύγχρονο πολιτισμό δεν είναι πλέον η ίδια η ανακάλυψη των μυστικών της φύσης, αλλά η απόκτηση της απαραίτητης ηθικής ωριμότητας για να τα διαχειριστεί. Στο τέλος, οι «Εννέα» δεν είναι παρά ο αιώνιος καθρέφτης της δικής μας αγωνίας για το μέλλον.
Βιβλιογραφία
1875 - Jacolliot, Louis - Occult Science in India and Among the Ancients - James W. Campbell
1902 - Bose, Jagadish Chandra - Response in the Living and Non-Living - Longmans, Green & Co.
1920 - Smith, Vincent A. - Asoka, the Buddhist Emperor of India - Clarendon Press
1922 - Dasgupta, Surendranath - A History of Indian Philosophy - Cambridge University Press
1923 - Mundy, Talbot - The Nine Unknown - Bobbs-Merrill Company
1960 - Pauwels, Louis & Bergier, Jacques - Le Matin des Magiciens - Gallimard - Ελληνική έκδοση: Η Αυγή των Μάγων (Εκδόσεις Κάκτος / Εκδόσεις Λύχνος)
1961 - Thapar, Romila - Asoka and the Decline of the Mauryas - Oxford University Press
1959 - Puharich, Andrija - The Sacred Mushroom: Key to the Door of Eternity - Doubleday
1972 - Central Intelligence Agency - Document CIA-RDP96-00787R000700110003-1: Stanford Research Institute Investigations of Uri Geller - CIA
1973 - Central Intelligence Agency - Document CIA-RDP96-00791R000100480003-3: Operational Applications of Remote Viewing - CIA
1974 - Puharich, Andrija - Uri: A Journal of the Mystery of Uri Geller - Anchor Press / Doubleday - Ελληνική έκδοση: Γιούρι Γκέλερ: Το μυστήριο ενός ανθρώπου (Εκδόσεις Χατζηνικολή)
1975 - Central Intelligence Agency - Document CIA-RDP88-01315R000400380021-7: Behavioral Modification and Mind Control Systems - CIA
1979 - Marks, John - The Search for the "Manchurian Candidate": The CIA and Mind Control - Times Books
1993 - Schlemmer, Phyllis - The Only Planet of Choice: Essential Briefings from Deep Space - Gateway Books
1999 - Picknett, Lynn & Prince, Clive - The Stargate Conspiracy: The Truth About Extraterrestrial Life and the Mysteries of Ancient Egypt - Berkley Books
2004 - Ronson, Jon - The Men Who Stare at Goats - Picador - Ελληνική έκδοση: Οι άνθρωποι που κοιτούν επίμονα κατσίκες (Εκδόσεις Key Books)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου